Πονοκέφαλος, ημικρανία, ινομυαλγίες , πόνος στο στομάχι; Τα παυσίπονα αποτελούν την άμεση και εύκολη λύση που θα σας κάνει να νιώσετε ανακούφιση.

Τα αισθητήρια νεύρα μεταφέρουν το μήνυμα του πόνου από τα όργανα του σώματός σας, στον εγκέφαλο, και τον ενημερώνουν ότι πονάτε. Μήπως η «αντανακλαστική» κίνηση που θα κάνει το χέρι σας είναι να ανοίξει το συρτάρι με τα παυσίπονα; Μα φυσικά, αφού κανείς δεν θέλει να βιώνει μια τέτοια συνθήκη, όταν υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες για κάθε είδος πόνου. Αναρωτηθήκατε όμως, αν η αυξημένη συχνότητα χρήσης αναλγητικών για κάθε πόνο, χωρίς αξιολόγηση, καταλήγει σε μια εθιστική σχέση;

Σε όλους σας έχει συμβεί να βιώσετε μία κατάσταση πόνου. Ο πονοκέφαλος μάλιστα επηρεάζει το 1,7-4% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού σε μία συχνότητα 15 ημερών το μήνα. Η ινομυαλγία, η χρόνια ημικρανία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, είναι συνθήκες πόνου που επιμένουν συνήθως για περισσότερο από τρεις μήνες. Και τότε μιλάμε για χρόνιο πρωτοπαθή πόνο. Και αντίστοιχα χρόνια χρήση αναλγητικών

Τα παυσίπονα «μουδιάζουν» τον πόνο

Το σώμα σας είναι γεμάτο νευρικές απολήξεις στο δέρμα και τους ιστούς σας. Μερικά από αυτά τα νευρικά άκρα μπορούν να αισθανθούν πόνο. Όταν τα κύτταρα στο σώμα σας τραυματίζονται ή έχουν υποστεί φλεγμονή, απελευθερώνουν χημικές ουσίες που ονομάζονται προσταγλανδίνες.

Οι απολήξεις των νεύρων που αισθάνονται τον πόνο, είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες σε αυτές τις χημικές ουσίες. Όταν η προσταγλανδίνες απελευθερώνονται, τα αισθητήρια νεύρα ανταποκρίνονται και μεταδίδουν τα μηνύματα του πόνου ή του τραυματισμού μέσω του νευρικού συστήματος στον εγκέφαλο.

nevrikes apolixeis

Έτσι ο εγκέφαλος σας προειδοποιεί ώστε να λειτουργήσετε κατάλληλα προς διερεύνηση και λύση του προβλήματος.

Ο στόχος των περισσότερων παυσίπονων είναι να μειώσει αυτή την αίσθηση που προέρχεται από τα νευρικά σήματα ή να μειώσει τη φλεγμονή.

Όταν παίρνετε ένα παυσίπονο -για παράδειγμα ιβουπροφαίνη- εμποδίζει τα τραυματισμένα ή κατεστραμμένα κύτταρα να παράγουν και να απελευθερώνουν προσταγλανδίνη. Όταν τα κύτταρα δεν απελευθερώνουν αυτή τη χημική ουσία, ο εγκέφαλος δεν θα πάρει το μήνυμα πόνου άμεσα και με την ίδια ένταση.

Έτσι ο πόνος σας εξαφανίζεται ή γίνεται λιγότερο σοβαρός για τη χρονική διάρκεια που κύτταρα δεν απελευθερώνουν τη χημική ουσία. Η ακεταμινοφαίνη ( παρακεταμόλη) λειτουργεί στον εγκέφαλο για την εξάλειψη της αίσθησης του πόνου.

Η παρακεταμόλη, η ιβουπροφαίνη, τα ΜΣΑΦ και άλλα παυσίπονα ….

«Απλά» παυσίπονα -μη συνταγογραφούμενα- που ανήκουν στις συνηθισμένες κατηγορίες αναλγητικών είναι η παρακεταμόλη, ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Εκτιμάται ότι δεν προκαλούν εξάρτηση. Και αυτό γιατί δρουν στα σημεία του πόνου και όχι στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ο ιατρικός ορισμός ενός εθιστικού φαρμάκου είναι ότι χρειάζεστε όλο και περισσότερο. Καθώς ο χρόνος περνά αναζητάτε το ίδιο αποτέλεσμα, εάν δεν το έχετε. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν άγχος, δύσπνοια αλλά και έντονο πόνο. Σε σοβαρές περιπτώσεις εφίδρωση και ζάλη.

 

Ακόμα πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι ορισμένα παυσίπονα μπορεί να κάνουν το σώμα σας πιο ευαίσθητο στον πόνο. Εάν παίρνετε παυσίπονα και έχετε πόνο, το ένστικτό σας λέει να πάρετε όλο και περισσότερα. Συνήθως έτσι τροφοδοτείται ο εθισμός.

Επίσης υπάρχει περίπτωση αναπτύξετε ανοχή στο φάρμακο. Ιδιαίτερα εάν τα λαμβάνετε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακόμη και τα απλά παυσίπονα (παρακεταμόλη κ.α.) μπορούν να γίνουν εθιστικά, εάν τα πάρετε τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα για τρείς συνεχόμενους μήνες.

Τα παυσίπονα που περιέχουν κωδεΐνη είναι πολύ χειρότερα. Ακόμα και εάν λαμβάνονται μόνο δύο φορές την εβδομάδα, για πάνω από τρεις μήνες,χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο για να ξεπεραστούν οι πονοκέφαλοι και οι ενοχλήσεις που θα έχετε με τη διακοπή τους.

«Ριμπάουντ» πονοκέφαλος

Έχει εκτιμηθεί ότι ένα στα τρία άτομα με χρόνιους πονοκεφάλους πάσχουν πραγματικά από «πονοκεφάλους κατάχρησης φαρμάκων». ‘Η αλλιώς πονοκεφάλους που προκαλούνται από φάρμακα.

ponokefalos sti douleia

Το σώμα σας προσαρμόζεται στα παυσίπονα και εμφανίζετε συμπτώματα στέρησης όταν πέφτουν επίπεδα στο αίμα σας. Αυτό προκαλεί έναν «ριμπάουντ» πονοκέφαλο, και η προφανής απάντηση είναι να φτάσετε σε περισσότερα παυσίπονα. Είναι ένα ιδιαίτερο ζήτημα για όσους έχουν ημικρανία , οι οποίοι φαίνεται να είναι πιο επιρρεπείς σε πονοκεφάλους κατάχρησης φαρμάκων.

Πως οι σύμμαχοι γίνονται εχθροί;

Συχνά υπάρχει η παρανόηση ότι τα μη συνταγογραφούμενα παυσίπονα είναι και ασφαλή. Πολλοί κάνετε αλόγιστη χρήση γιατί η προμήθεια τους από το φαρμακείο είναι εύκολη και η τιμή τους οικονομική.

Οι οδηγίες και οι παρενέργειες σπανίως διαβάζονται από τους χρήστες. Έτσι συνέπειες όπως έλκος, γαστρορραγία και προβλήματα στο συκώτι είναι συνηθισμένα φαινόμενα.

Παρατεταμένη και υπερβολική κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες για την υγεία σας. Ιδιαίτερα όταν κάνετε χρήση άλλων φαρμάκων και δεν έχετε ενημερώσει το γιατρό σας για τυχόν αλληλεπιδράσεις.

Οι κίνδυνοι για τον οργανισμό :

Η ιβουπροφαίνη, η ασπιρίνη και η δικλοφενάκη έχουν αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές και αντιπυρετικές ιδιότητες. Τα παυσίπονα αυτά αναστέλλουν τη δημιουργία προσταγλανδινών στον οργανισμό. Οι προσταγλανδίνες είναι πρωτεΐνες που επηρεάζουν τη φυσιολογία του στομάχου. Αναστέλλεται η σύνθεση των προστατευτικών παραγόντων, με αποτέλεσμα να δημιουργείται έλκος.

kapsimo sto stomachiΟι νεφροί επηρεάζονται εξίσου. Τα παυσίπονα του πρώτου επιπέδου μειώνουν την αιμάτωση των νεφρών με αποτέλεσμα τη δημιουργία υψηλής πίεσης και οιδημάτων. Το πιο σοβαρό ενδεχόμενο είναι αυτό της οξείας νεφρικής ανεπάρκειας.

Η παρακεταμόλη διασπάται στο συκώτι. Σε περίπτωση κατάχρησης, οι τοξίνες που έχει, καταστρέφουν το συκώτι και με την απελευθέρωση τους καταλήγουν στους νεφρούς προκαλώντας δυσλειτουργία.

Τα παυσίπονα «θεραπεύουν» τον πόνο;

Να θυμάστε ότι τα παυσίπονα δεν θεραπεύουν τον πόνο ούτε την αιτία. Απλά καλύπτουν προσωρινά τα συμπτώματα που τον προκαλούν.
Δεν έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Γι’ αυτό θα πρέπει να ακολουθείτε τις οδηγίες του γιατρού. Και να επικεντρωθείτε ίσως στην εύρεση εναλλακτικών λύσεων για να βελτιώσετε την άσχημη διάθεση λόγω του ενοχλητικού πόνου.

Ψυχική υγεία και παυσίπονα – Εθισμός στην παρακεταμόλη

Η διαμάχη συνεχίζεται ως προς το κατά πόσον είναι πιθανό να υπάρχει εθισμός στην παρακεταμόλη, ένα μη ναρκωτικό φάρμακο ανακούφισης του πόνου, επίσης γνωστό ως ακεταμινοφαίνη. Είναι ιδιαίτερα γνωστό σε όλους σας και υπάρχει στο φαρμακείο κάθε σπιτιού.

Η παρακεταμόλη μπορεί να έχει αντικαταθλιπτικό αποτέλεσμα, καθώς μια μελέτη έδειξε ότι αυξάνει τη διαθεσιμότητα της αντικαταθλιπτικής σεροτονίνης σε αρουραίους. Ωστόσο δεν έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θεωρούν ότι έχουν εθιστεί στη λήψη παρακεταμόλης. Έχει παρατηρηθεί ότι η διακοπή της περιλαμβάνει ευερεθιστότητα, άγχος και επώδυνα συμπτώματα που μιμούνται την αρχική κατάσταση. Την αίσθηση που είχε δηλαδή ο ασθενής όταν έλαβε το φάρμακο για την ανακούφιση.

Κάθε φάρμακο λοιπόν που έχει τόσο τοξικότητα όσο και «ανταμοιβή» – όπως η παροχή ανακούφισης από τον πόνο – έχει την ικανότητα να γίνει εθιστικό.

Δεδομένου ότι τα έντονα συμπτώματα στέρησης αναφέρονται συχνά, φαίνεται ότι η παρακεταμόλη μπορεί να είναι εθιστική. Οι κατασκευαστές ισχυρίζονται ότι οι κίνδυνοι σωματικού εθισμού είναι ελάχιστοι.

 

Οι άνθρωποι όμως μπορούν να εθιστούν ψυχολογικά σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που προκαλεί ανακούφιση από το συναισθηματικό στρες και την ένταση και τον πόνο.
Συχνά η ιδέα της «λήψης φαρμάκου» είναι μέρος αυτού που δίνει ανακούφιση από κάθε είδους πόνο. Έτσι η παρακεταμόλη μπορεί να ανακουφίσει αυτόματα από συμπτώματα συναισθηματικού πόνου, ταυτόχρονα με τη μείωση των συμπτωμάτων του σωματικού πόνου.

Μπορούν τα παυσίπονα να επηρεάσουν τις σκέψεις μας και τα συναισθήματα;

Μη συνταγογραφούμενα παυσίπονα όπως η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη μπορεί να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι επεξεργάζονται πληροφορίες, βιώνουν συναισθήματα και αντιδρούν σε συναισθηματικά υποβλητικές εικόνες, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες.

• Ευαισθησία σε συναισθηματικά οδυνηρές εμπειρίες: γυναίκες που έλαβαν μια δόση ιβουπροφαίνης ανέφεραν λιγότερο συναισθηματικά οδυνηρές εμπειρίες, όπως το να αποκλειστούν από ένα παιχνίδι. Οι άνδρες έδειξαν το αντίθετο μοτίβο.
• Ικανότητα ενσυναίσθησης με τον πόνο των άλλων: Σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο, τα άτομα που έλαβαν μια δόση ακεταμινοφαίνης ήταν λιγότερο στενοχωρημένα, όταν διάβασαν για ένα άτομο που βιώνει σωματικό ή συναισθηματικό πόνο.
• Ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών: Σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο, τα άτομα που έλαβαν μια δόση ακεταμινοφαίνης έκαναν περισσότερα σφάλματα παράλειψης σε ένα παιχνίδι εκτέλεσης εργασίας σε διάφορες χρονικές στιγμές.
• Συναισθηματικές αντιδράσεις: Τα άτομα που έλαβαν μια δόση ακεταμινοφαίνης αξιολόγησαν τις ευχάριστες και δυσάρεστες φωτογραφίες χωρίς ενδιαφέρον.

Οι ερευνητές υπογράμμισαν ότι προτείνουν στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής φαρμάκου, να αρχίσουν να σκέφτονται για πιθανούς κινδύνους και οφέλη για τη δημόσια υγεία σε περίπτωση επιβεβαίωσης προκαταρκτικών μελετών.

Διαβάστε ακόμη: