Ποια είναι τα συμπτώματα του ουρικού οξέος στα πόδια;

Όταν η συσσώρευση κρυστάλλων προκαλέσει κρίση ουρικής αρθρίτιδας, τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται απότομα και προσβάλλουν μία άρθρωση. Σε ορισμένους ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν η νόσος έχει εξελιχθεί, μπορεί να επηρεαστούν περισσότερες αρθρώσεις ταυτόχρονα.

Τα συχνότερα συμπτώματα είναι:

• Ξαφνικός και πολύ έντονος πόνος σε μία άρθρωση του ποδιού.
• Πρήξιμο γύρω από την προσβεβλημένη άρθρωση.
• Κοκκίνισμα ή αλλαγή του χρώματος του δέρματος.
• Αίσθημα θερμότητας στην περιοχή.
• Μεγάλη ευαισθησία στο άγγιγμα, ακόμη και από το παπούτσι ή το σεντόνι.
• Δυσκολία στο περπάτημα ή στη στήριξη του βάρους στο πόδι.
• Περιορισμός της κίνησης της άρθρωσης.
• Ξεφλούδισμα ή κνησμός του δέρματος καθώς η έντονη φλεγμονή αρχίζει να υποχωρεί.

Ο πόνος μπορεί να κορυφωθεί μέσα στις πρώτες ώρες. Μετά την υποχώρηση του πιο έντονου επεισοδίου, είναι πιθανό να παραμείνει ενόχληση, ευαισθησία ή δυσκαμψία για μερικές ημέρες.

Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα στα πόδια;

Το πρώτο σύμπτωμα είναι συχνά ένας αιφνίδιος πόνος στην άρθρωση στη βάση του μεγάλου δαχτύλου. Το άτομο μπορεί να ξυπνήσει κατά τη διάρκεια της νύχτας με την αίσθηση ότι το δάχτυλο καίει ή ότι έχει τραυματιστεί, χωρίς να έχει προηγηθεί χτύπημα.

Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να εμφανιστούν:

• έντονη ευαισθησία,
• πρήξιμο γύρω από την άρθρωση,
• κοκκίνισμα,
• θερμότητα στην περιοχή,
• δυσκολία στην εφαρμογή του παπουτσιού.

Η τόσο απότομη έναρξη είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της κρίσης ουρικής αρθρίτιδας. Παρ’ όλα αυτά, παρόμοια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν και σε λοίμωξη της άρθρωσης, τραυματισμό ή άλλη μορφή αρθρίτιδας.

Πού πονάει το ουρικό οξύ στα πόδια; –

Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να προσβάλει διαφορετικές αρθρώσεις των κάτω άκρων. Δεν προκαλεί, όμως, συνήθως έναν γενικευμένο μυϊκό πόνο σε ολόκληρο το πόδι.

Μεγάλο δάχτυλο του ποδιού

Η άρθρωση στη βάση του μεγάλου δαχτύλου αποτελεί την πιο χαρακτηριστική εντόπιση. Η εκδήλωση αυτή ονομάζεται ποδάγρα. Το δάχτυλο μπορεί να γίνει κόκκινο, πρησμένο, θερμό και εξαιρετικά επώδυνο.

Ο πόνος είναι συνήθως εντονότερος γύρω από την άρθρωση και όχι στην άκρη ή στο νύχι του δαχτύλου. Αν το πρόβλημα περιορίζεται γύρω από το νύχι, μπορεί να οφείλεται σε είσφρυση όνυχος, παρωνυχία ή άλλη τοπική αιτία.

Κουντεπιέ και αρθρώσεις του πέλματος

Η κρίση μπορεί να επηρεάσει τις μικρότερες αρθρώσεις του ποδιού και να προκαλέσει πόνο ή πρήξιμο στο κουντεπιέ. Το παπούτσι μπορεί ξαφνικά να φαίνεται πολύ στενό, ενώ η στήριξη του ποδιού γίνεται δύσκολη.

Ο διάχυτος πόνος σε ολόκληρο το πέλμα δεν είναι από μόνος του χαρακτηριστικός και μπορεί να σχετίζεται με διαφορετικές παθήσεις.

Αστράγαλος

Όταν προσβάλλεται ο αστράγαλος, εμφανίζεται έντονος πόνος, πρήξιμο και περιορισμός της κίνησης. Μπορεί να είναι δύσκολη τόσο η βάδιση όσο και η περιστροφή της άρθρωσης.

Επειδή παρόμοια εικόνα μπορεί να προκληθεί από διάστρεμμα, τενοντίτιδα, λοίμωξη ή άλλη φλεγμονώδη αρθρίτιδα, η διάγνωση δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στην εντόπιση του πόνου.

Φτέρνα

Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να επηρεάσει ιστούς γύρω από τη φτέρνα, αλλά ο πόνος που εμφανίζεται αποκλειστικά κάτω από αυτήν, ιδιαίτερα με τα πρώτα βήματα το πρωί, είναι συχνότερα συμβατός με πελματιαία απονευρωσίτιδα.

Πόνος στο πίσω μέρος της φτέρνας μπορεί επίσης να σχετίζεται με τον αχίλλειο τένοντα. Επομένως, ο πόνος στη φτέρνα δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στο ουρικό οξύ μόνο επειδή μια εξέταση αίματος έδειξε αυξημένη τιμή.

Γόνατο

Το γόνατο αποτελεί επίσης πιθανή εντόπιση. Μπορεί να πρηστεί σημαντικά, να είναι θερμό και να δυσκολεύει το λύγισμα ή το περπάτημα.

Η αιφνίδια φλεγμονή στο γόνατο μπορεί να οφείλεται και σε ψευδοουρική αρθρίτιδα, λοίμωξη ή τραυματισμό. Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται λήψη αρθρικού υγρού για να προσδιοριστεί η αιτία.

Πώς είναι μια κρίση ουρικής αρθρίτιδας;

Η κρίση ουρικής αρθρίτιδας συνήθως ξεκινά ξαφνικά, συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας ή νωρίς το πρωί. Ο πόνος μπορεί να γίνει πολύ έντονος μέσα σε λίγες ώρες.

Η προσβεβλημένη άρθρωση συνήθως:

• είναι εμφανώς πρησμένη,
• φαίνεται κόκκινη ή πιο σκούρα από το συνηθισμένο,
• είναι θερμή στην αφή,
• πονά ακόμη και χωρίς κίνηση,
• δεν αντέχει την πίεση από παπούτσι, κάλτσα ή σεντόνι.

Χωρίς αντιμετώπιση, μια κρίση μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες και μερικές φορές περισσότερο. Αν τα επεισόδια επαναλαμβάνονται και δεν ρυθμιστούν τα επίπεδα του ουρικού οξέος, μπορεί σταδιακά να γίνονται συχνότερα, να διαρκούν περισσότερο και να επηρεάζουν περισσότερες αρθρώσεις.

Το αυξημένο ουρικό οξύ προκαλεί πάντα συμπτώματα;

Όχι. Η αυξημένη τιμή ουρικού οξέος στο αίμα ονομάζεται υπερουριχαιμία, αλλά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το άτομο πάσχει από ουρική αρθρίτιδα.

Πολλοί άνθρωποι έχουν υψηλό ουρικό οξύ χωρίς πόνο ή άλλα συμπτώματα. Αντίστροφα, η μέτρηση του ουρικού οξέος μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα υψηλή κατά τη διάρκεια μιας οξείας κρίσης. Για τον λόγο αυτό, μία μεμονωμένη εξέταση αίματος δεν αρκεί πάντα για να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει τη διάγνωση.

Το ουρικό οξύ γίνεται κλινικά σημαντικό όταν οι συνθήκες ευνοούν τον σχηματισμό και την εναπόθεση κρυστάλλων στις αρθρώσεις ή σε άλλους ιστούς.

Διαβάστε επίσης:

Πώς κατεβάζουμε το ουρικό οξύ;

Ποια συμπτώματα στα πόδια δεν είναι τυπικά;

Η ουρική αρθρίτιδα προκαλεί κυρίως έντονη φλεγμονή σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις. Δεν αποτελεί τη συνηθέστερη εξήγηση για κάθε ενόχληση στα κάτω άκρα.

Δεν θεωρούνται τυπικά συμπτώματα:

• το μούδιασμα ή το μυρμήγκιασμα,
• οι μυϊκές κράμπες,
• το αίσθημα καύσου και στα δύο πέλματα χωρίς πρήξιμο άρθρωσης,
• ο διάχυτος πόνος σε ολόκληρες τις γάμπες,
• η αδυναμία του ποδιού,
• το οίδημα και στα δύο πόδια χωρίς πόνο ή ερυθρότητα σε συγκεκριμένη άρθρωση.

Τέτοιες ενοχλήσεις μπορεί να σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με νευροπάθεια, φλεβική ανεπάρκεια, κατακράτηση υγρών, μυοσκελετικά προβλήματα ή διαταραχές της κυκλοφορίας. Απαιτείται αξιολόγηση με βάση το σύνολο των συμπτωμάτων και το ιατρικό ιστορικό.

Με ποιες παθήσεις μπορεί να συγχέεται;

Η αιφνίδια εμφάνιση πόνου, θερμότητας και πρηξίματος σε μια άρθρωση δεν είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό της ουρικής αρθρίτιδας. Παρόμοια εικόνα μπορεί να εμφανιστεί σε:

• Σηπτική αρθρίτιδα: λοίμωξη της άρθρωσης που χρειάζεται άμεση θεραπεία.
• Ψευδοουρική αρθρίτιδα: φλεγμονή από διαφορετικό είδος κρυστάλλων, συχνά στο γόνατο.
• Τραυματισμό, διάστρεμμα ή κάταγμα.
• Οστεοαρθρίτιδα ή άλλη φλεγμονώδη αρθρίτιδα.
• Θυλακίτιδα στη βάση του μεγάλου δαχτύλου.
• Κότσι: συνήθως προκαλεί πιο χρόνιο πρόβλημα, αλλά μπορεί να παρουσιάσει τοπική φλεγμονή.
• Τενοντίτιδα ή πελματιαία απονευρωσίτιδα.
• Κυτταρίτιδα του δέρματος: βακτηριακή λοίμωξη που προκαλεί κοκκίνισμα, πόνο και θερμότητα.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Ο γιατρός θα αξιολογήσει τον τρόπο έναρξης των συμπτωμάτων, την άρθρωση που έχει προσβληθεί, προηγούμενα παρόμοια επεισόδια, τα φάρμακα που λαμβάνει ο ασθενής και άλλους παράγοντες κινδύνου.

Ο έλεγχος μπορεί να περιλαμβάνει:

• κλινική εξέταση της άρθρωσης,
• μέτρηση ουρικού οξέος στο αίμα,
• έλεγχο της νεφρικής λειτουργίας και άλλες εξετάσεις αίματος,
• λήψη και ανάλυση αρθρικού υγρού,
• υπερηχογράφημα, ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία διπλής ενέργειας σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Η ανίχνευση κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου στο αρθρικό υγρό μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση. Η εξέταση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν η εικόνα δεν είναι χαρακτηριστική ή πρέπει να αποκλειστεί λοίμωξη.

Πώς αντιμετωπίζονται τα συμπτώματα στα πόδια;

Η αντιμετώπιση διαφέρει ανάλογα με το αν υπάρχει οξεία κρίση ή χρειάζεται μακροχρόνια πρόληψη νέων επεισοδίων.

Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, ο γιατρός μπορεί να επιλέξει αντιφλεγμονώδη θεραπεία, όπως μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο, κολχικίνη ή κορτικοστεροειδές, ανάλογα με την ηλικία, το ιατρικό ιστορικό, τη νεφρική λειτουργία και τα υπόλοιπα φάρμακα του ασθενούς.

Μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

• η ανάπαυση της άρθρωσης,
• η ανύψωση του ποδιού,
• η εφαρμογή ψυχρού επιθέματος τυλιγμένου σε πετσέτα για σύντομα χρονικά διαστήματα,
• η αποφυγή πίεσης από στενά παπούτσια.

Τα αντιφλεγμονώδη και η κολχικίνη δεν είναι κατάλληλα για όλους και δεν πρέπει να λαμβάνονται χωρίς εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε άτομα με νεφρική νόσο, γαστρεντερική αιμορραγία, καρδιαγγειακά προβλήματα ή θεραπεία με αντιπηκτικά.

Σε ανθρώπους με επαναλαμβανόμενες κρίσεις ή συγκεκριμένους παράγοντες κινδύνου, μπορεί να χρειαστεί μακροχρόνια αγωγή για τη μείωση του ουρικού οξέος. Η θεραπεία αυτή δεν λειτουργεί ως άμεσο παυσίπονο αλλά αποσκοπεί στη σταδιακή διάλυση των κρυστάλλων και στην πρόληψη νέων κρίσεων και βλάβης των αρθρώσεων.

Χρήσιμα άρθρα:

• 
  Ουρική αρθρίτιδα: Συμπτώματα, διατροφή και θεραπεία
  
• 
  Διατροφή για ουρικό οξύ – Τι επιτρέπεται και τι όχι
  
• 
  Απαγορευμένα φρούτα για ουρικό οξύ
  
• 
  Ποια βότανα ρίχνουν το ουρικό οξύ;
  

Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση;

Επικοινωνήστε άμεσα με γιατρό όταν:

• ο έντονος πόνος και το πρήξιμο εμφανίζονται για πρώτη φορά,
• η άρθρωση είναι πολύ θερμή, κόκκινη και πρησμένη,
• υπάρχει πυρετός, ρίγος ή έντονη αδιαθεσία,
• υπάρχει πληγή, τραυματισμός ή πρόσφατη επέμβαση στην περιοχή,
• ο ασθενής έχει εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα,
• δεν μπορεί να πατήσει καθόλου το πόδι,
• ο πόνος δεν αρχίζει να υποχωρεί με τη θεραπεία που έχει συστήσει ο γιατρός,
• οι κρίσεις επαναλαμβάνονται.

Ο πυρετός δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει λοίμωξη, καθώς μπορεί να εμφανιστεί και σε έντονη φλεγμονώδη κρίση. Ωστόσο, επειδή η λοίμωξη μιας άρθρωσης μπορεί να είναι σοβαρή, πρέπει να αποκλειστεί χωρίς καθυστέρηση.

Συχνές ερωτήσεις

Συμπέρασμα

Το ουρικό οξύ προκαλεί συμπτώματα στα πόδια όταν ο σχηματισμός κρυστάλλων στις αρθρώσεις οδηγήσει σε ουρική αρθρίτιδα. Η πιο χαρακτηριστική εικόνα είναι ο ξαφνικός, πολύ έντονος πόνος στη βάση του μεγάλου δαχτύλου, μαζί με πρήξιμο, κοκκίνισμα, θερμότητα και μεγάλη ευαισθησία.

Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να οφείλονται και σε λοίμωξη ή άλλη πάθηση. Για τον λόγο αυτό, ένα πρώτο επεισόδιο οξείας φλεγμονής σε άρθρωση δεν πρέπει να διαγιγνώσκεται αποκλειστικά από την τιμή του ουρικού οξέος ή από την εμφάνιση του ποδιού. Η σωστή ιατρική εκτίμηση επιτρέπει την κατάλληλη αντιμετώπιση της κρίσης και, όταν χρειάζεται, την πρόληψη νέων επεισοδίων.