Τα όνειρα είναι ιστορίες και εικόνες που δημιουργεί το μυαλό μας ενώ κοιμόμαστε. Mας κάνουν να νιώθουμε χαρούμενοι, λυπημένοι ή φοβισμένοι. Τα όνειρα μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τα πιο ζωντανά όνειρα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια μιας φάσης που ονομάζεται ύπνος REM, όταν ο εγκέφαλός είναι πιο ενεργός. Μερικοί ειδικοί υποστηρίζουν, ότι ονειρευόμαστε τουλάχιστον τέσσερις έως έξι φορές τη νύχτα.

Περίπου το 20% του ύπνου είναι ύπνος REM. Ο ύπνος REM έκτος από την κινητικότητα των ματιών έχει και άλλα χαρακτηριστικά. Ταχεία εγκεφαλικά κύματα χαμηλής τάσης, ακανόνιστη αναπνοή και καρδιακό ρυθμό.

Τι είναι τα συνειδητά όνειρα;kopela ipnos maxilari

Ένα συνειδητό όνειρο είναι αυτό στο οποίο έχετε επίγνωση του ονείρου. Η έρευνα δείχνει ότι τα συνειδητά όνειρα οφείλονται σε μέρη του εγκεφάλου που είναι συνήθως ξεκούραστα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Μια κατάσταση μεταξύ REM και ξύπνιου.

Μερικοί άνθρωποι είναι σε θέση να επηρεάσουν το όνειρό τους, αλλάζοντας την ιστορία. Αυτό μπορεί να είναι μια καλή τακτική που μπορείτε να ακολουθήσετε, ειδικά κατά τη διάρκεια ενός εφιάλτη. Πολλοί ειδικοί βέβαια υποστηρίζουν ότι είναι καλύτερο να μην επεμβαίνουμε στα όνειρά μας.

Εφιάλτες και αίτια

Ένας εφιάλτης είναι ένα κακό όνειρο. Συμβαίνει τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες.

Συνηθισμένα αίτια είναι τα ακόλουθα:

efialtis kapnos
Ενδιαφέροντα στοιχεία για τους “χαρακτήρες” των ονείρων

Μια μελέτη που ανέλυσε όνειρα ενηλίκων, διέκρινε τα παρακάτω στοιχεία:

  • Το 48% των χαρακτήρων των ονείρων, προερχόταν από ένα πρόσωπο γνωστό στον άτομο που ονειρεύεται.
  • 35% των χαρακτήρων ταξινομήθηκαν με βάση τον κοινωνικό τους ρόλο (για παράδειγμα, αστυνομικός, φίλος)
  • 16% δεν αναγνωρίστηκαν

Η χαρά συσχετίζεται συνήθως με χαρακτήρες γνωστούς προς το άτομο

Μια άλλη μελέτη διερεύνησε τα συναίσθημα που παράγονται στην διάρκεια των ονείρων. Η στοργή και η χαρά συσχετίζονταν συνήθως με χαρακτήρες γνωστούς προς το άτομο. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο ραχιαίος προμετωπιαίος φλοιός, που σχετίζεται με τη βραχυπρόθεσμη μνήμη, είναι λιγότερο δραστήριος κατά την διάρκεια του ύπνου, από ότι τη διάρκεια της αφύπνισης.

Θυμούνται κάποιοι πιο εύκολα τα όνειρά τους από άλλους;

Υπάρχουν παράγοντες που μπορούν ενδεχομένως να επηρεάσουν το πόσο καλά θυμάται κάποιος τα όνειρά τους.

  • Ηλικία: Με την πάροδο του χρόνου, ένα άτομο είναι πιθανό να αντιμετωπίσει αλλαγές στην χρονική διάρκεια του ύπνου, τη δομή και την ηλεκτροεγκεφαλογραφική (EEG) δραστηριότητα. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η ανάκληση των ονείρων μειώνεται προοδευτικά από την αρχή της ενηλικίωσης. Το όνειρο γίνεται λιγότερο έντονο. Αυτή η εξέλιξη γίνεται γρηγορότερα στους άνδρες από τις γυναίκες.
  • Διαταραχές ύπνου : Η ανάμνηση των ονείρων αυξάνεται σε ασθενείς με αϋπνία. Τα όνειρά τους αντικατοπτρίζουν το άγχος τους. Τα όνειρα των ατόμων με ναρκοληψία μπορούν επίσης, να είναι πιο παράξενα και δυσάρεστα.

Τα άτομα με πλήρη απώλεια όρασης έχουν λιγότερες οπτικές εμπειρίες στα όνειρά τους, εν συγκρίσει με τους συμμετέχοντες με όραση. Άτομα που είχαν απώλεια όρασης από τη γέννηση τους, αναφέρουν περισσότερα ακουστικά, γευστικά και οσφρητικά όνειρα, σε σύγκριση με τα άτομα με όραση.

Η ικανότητα της όρασης δεν φαίνεται να επηρεάζει το συναισθηματικό και θεματικό περιεχόμενο των ονείρων.

Τα όνειρα των ανθρώπων με αναπηρία

Μια μικρή μελέτη διερεύνησε τα όνειρα 14 ατόμων με αναπηρία. Τέσσερις γεννήθηκαν με παραπληγία και 10 γεννήθηκαν χωρίς την δυνατότητα να ακούσουν, ή να μιλήσουν.

Κώφωση : Σε σύγκριση με 36 άτομα με ικανότητα ακοής, τα ευρήματα έδειξαν ότι περίπου το 80 τοις εκατό των συμμετεχόντων με κώφωση δεν έδειξαν κανένα στοιχείο, για την κατάστασή τους. Πολλοί μίλησαν στα όνειρά τους, ενώ άλλοι μπορούσαν να ακούσουν και να καταλάβουν την προφορική γλώσσα.

Παραπληγία : Ομοίως, οι αναφορές όσων είχαν παραπληγία έδειξαν, ότι οι συμμετέχοντες συχνά περπατούσαν, έτρεχαν ή κολυμπούσαν στα όνειρά τους. Μια δεύτερη μελέτη εξέτασε τα όνειρα 15 ατόμων που είτε γεννήθηκαν με παραπληγία, είτε την απέκτησαν αργότερα στη ζωή τους, λόγω τραυματισμού. Τα στοιχεία φανέρωσα ότι, 14 συμμετέχοντες εκ των συμμετεχόντων με παραπληγία είχαν όνειρα στα οποία ήταν σωματικά ενεργοί και περπατούσαν όσο συχνά οι 15 συμμετέχοντες που δεν είχαν παραπληγία.

Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλος έχει τη γενετικά καθορισμένη ικανότητα να δημιουργεί εμπειρίες που μιμούνται τη ζωή. Έτσι, οι άνθρωποι που γεννιούνται χωρίς την ικανότητα να ακούσουν ή να κινηθούν, είναι πιθανό να ονειρεύονται ενέργειες που δεν μπορούν να κάνουν όταν είναι ξύπνιοι.

Περιεχόμενο:

www.webmd.com www.medicalnewstoday.com www.medicinenet.com