Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η γλώσσα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο χλωριούχο αμμώνιο (έκτη γεύση) μέσω του ίδιου υποδοχέα πρωτεΐνης που σηματοδοτεί την ξινή γεύση

Η γλώσσα αντιδρά στο χλωριούχο αμμώνιο, ένα δημοφιλές συστατικό σε ορισμένες σκανδιναβικές καραμέλες

Μέχρι τώρα οι επιβεβαιωμένες γεύσεις ήταν πέντε.

Εκτός από το γλυκό, το αλμυρό, το ξινό, το πικρό και το umami (γίνεται αντιληπτό από ένα συγκεκριμένο τμήμα της γλώσσας στο κεντρικό μέρος της), μια νέα μελέτη δείχνει ότι η γλώσσα μπορεί επίσης να ανιχνεύσει το χλωριούχο αμμμώνιο.

Η παραπάνω διαπίστωση ανεβάζει σε έξι τον αριθμό των γεύσεων που θα μπορούσε να αναγνωρίσει η γλώσσα.

Αυτή η ανακάλυψη έγινε από Αμερικανούς ερευνητές από το USC Dornsife.

Διαπίστωσαν ότι η γλώσσα αντιδρούσε στο χλωριούχο αμμώνιο, ένα δημοφιλές συστατικό σε ορισμένα σκανδιναβικά γλυκά.

Πώς ανακαλύφθηκε η έκτη βασική γεύση

«Ο υποδοχέας πρωτεΐνης OTOP1, που προηγουμένως συνδέθηκε με την ξινή γεύση, ενεργοποιείται από το χλωριούχο αμμώνιο. Η ικανότητα της γεύσης του χλωριούχου αμμωνίου, έχει εξελιχθεί για να βοηθά τους οργανισμούς να αποφεύγουν τις επιβλαβείς ουσίες », σημειώνει η δημοσίευση αυτής της μελέτης.

Αυτά τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications.

«Σε ορισμένες χώρες της Βόρειας Ευρώπης, η αλατισμένη γλυκόριζα είναι μια δημοφιλής καραμέλα από τις αρχές του 20ου αιώνα. Η λιχουδιά περιλαμβάνει αλάτι σαλμιάκ, ή χλωριούχο αμμώνιο, μεταξύ των συστατικών του», επισημαίνουν οι ερευνητές.

Αν και η γεύση ήταν γνωστή εδώ και πολύ καιρό, οι ερευνητές δεν είχαν ακόμη εντοπίσει τους υποδοχείς που εμπλέκονται.

Η πρωτεΐνη OTOP1

Σύμφωνα με αυτούς, αυτό το φαινόμενο είναι εφιτκό μέσω του ίδιου υποδοχέα πρωτεΐνης που σηματοδοτεί την ξινή γεύση.

Μάλιστα, οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και αρκετά χρόνια ότι η πρωτεΐνη OTOP1 ανιχνεύει την ξινή γεύση.

«Για να το δοκιμάσουν αυτό, εισήγαγαν το γονίδιο Otop1 σε ανθρώπινα κύτταρα που αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο και μετά εξέθεσαν μερικά από αυτά σε οξύ ή χλωριούχο αμμώνιο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το χλωριούχο αμμώνιο ενεργοποίησε τον υποδοχέα OTOP1 τόσο αποτελεσματικά όσο το οξύ», επιβεβαιώνει η μελέτη.

Δοκιμές σε ποντίκια επιβεβαίωσαν ότι όσοι είχαν το γονίδιο OTOP1 απέφευγαν το χλωριούχο αμμώνιο, ενώ εκείνοι που δεν το είχαν αδιαφορούν για τη γεύση.