Ο Δημήτρης Σούρας σε συνέντευξή του εξηγεί τα φαινόμενα σεξουαλικής βίας (βιασμός) που έχουν βγει στο φως της δημοσιότητας το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Τα ερωτήματα που γεννιούνται και απασχολούν την ελληνική κοινωνία είναι πολλά. Ο βιασμός ενός ανηλίκου πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ψυχική ασθένεια ή ως διαστροφή; Η σεξουαλική διαστροφή είναι αρρώστια; Οι θύτες είναι άρρωστοι και εάν ναι υπάρχει θεραπεία; 

Με αφορμή τα φρικτά εγκλήματα βιασμών ανηλίκων, ο διακεκριμένος ψυχίατρος Δημήτρης Σούρας τοποθετείται στο ιατρικό σάιτ health4u.gr, για την παιδοφιλία και την παιδεραστία. 

«Οι σεξουαλικές παρεκκλίσεις ή παραφιλίες, αυτές που παλαιότερα ονομάζαμε σεξουαλικές διαστροφές είναι καταστάσεις, οι οποίες δεν ανήκουν στο φάσμα των ψυχικών ασθενειών», αναφέρει ο κ. Σούρας.

Ο κ. Σούρας κατέστησε σαφές ότι οι σεξουαλικές διαταραχές δεν αποτελούν ψυχική ασθένεια, διαχωρίζοντας τους βιαστές, τους παιδεραστές, τους ηδονοβλεψίες, τους επιδειξιομανείς από τους ψυχικά πάσχοντες.

«Δεν πρόκειται δηλαδή για μια αρρώστια, η οποία θα δημιουργήσει μια σεξουαλική διαστροφή ή μια παραφιλία. Τα άτομα που σχετίζονται με παιδοφιλίες και με παιδεραστίες έχουν δημιουργηθεί με αυτόν τον τρόπο.» 

«Με τον όρο παιδοφιλία εννοείται η σχέση με μικρά παιδιά χωρίς σεξουαλική διείσδυση. Οι παιδόφιλοι σύμφωνα με τον ειδικό περιορίζονται στις αγκαλιές, στα χάδια και στα φιλιά. Οι παιδόφιλοι θωπεύουν, εκθέτουν τα γεννητικά τους όργανα και αυνανίζονται μπροστά στο παιδί. Όταν τα άτομα αυτά έλκονται από κοριτσάκια, συνήθως προτιμούν την ηλικία των μικρών παιδιών που ανήκουν στο ηλικιακό πλαίσιο των 7-10 ετών. Ενώ, όταν έλκονται από αγοράκια προτιμούν λίγο μεγαλύτερης ηλικίας. 

Ο έμπειρος ψυχίατρος εξήγησε ότι από τη στιγμή που ο βιαστής δεν είναι ψυχικά ασθενής, δεν μπορεί να θεραπευτεί. Τόνισε μάλιστα πως δεν υπάρχει ούτε φαρμακευτική αγωγή που μπορεί να τον θεραπεύσει, ούτε ψυχοθεραπευτική μέθοδος που μπορεί να τον βοηθήσει.

Οι παιδόφιλοι και οι παιδεραστές έχουν μονάχα αυτή την επιθυμία, οπότε εύλογα μιλάμε για επιθυμητή σεξουαλική διαστροφή και όχι για ψυχική ασθένεια. «Ο βιασμός είναι μία βαρύτατη σεξουαλική διαστροφή για τον βιαστή που όταν βιάζει ικανοποιείται και πρέπει να τιμωρείται!»

Για το άτομο που προβαίνει σε ένα από τα παραπάνω Ποινικά Αδικήματα, η φυλακή αποτελεί μονόδρομος. «Φανταστείτε ότι υπάρχουν Κράτη που προβαίνουν σε χημικούς ευνουχισμούς. Στην ουσία δίνουν φάρμακα για να καταστείλουν αυτή την ανώμαλη σεξουαλική επιθυμία. Παρ’ όλα αυτά όταν αυτοί βγουν ποιος θα τους χορηγεί τα φάρμακα; Άρα ούτε αυτό είναι λύση. Όταν λοιπόν υπάρχουν άτομα που απλώνουν τα βρωμόχερά τους στα παιδιά μας, η φυλακή είναι υποχρεωτική.»

⇒ Χημικός ευνουχισμός: Τι είναι και πώς γίνεται;

Ο κ. Σούρας με λύπη του μας διαβεβαιώνει ότι η φυλακή δεν σωφρονίζει κανέναν. «Και αυτό διότι δεν έχουμε σωφρονιστικό σύστημα και δεν ξέρω εάν υπάρχουν και καλά σωφρονιστικά συστήματα στον κόσμο. Αλλά αν μη τι άλλο η φυλακή αποτελεί μια καλή τιμωρία για την αναίσχυντη αυτή πράξη», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο ψυχίατρος αναφέρθηκε εκτενέστερα στους δύο βιαστές που έχουν συλληφθεί για τον βιασμό της 12χρονης στον Κολωνό κάνοντάς μας σαφές ότι πρόκειται για δυο άτομα που αφού ασέλγησαν -με κανονική πράξη- σε ένα παιδί στην συνέχεια το εκπόρνευαν σε άλλα διεστραμμένα άτομα.

Το σύστημα της δικαιοσύνης «πάσχει»

«Σε αυτήν την πολύκροτη υπόθεση δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με το αδίκημα της παιδεραστίας αλλά και της μαστροπείας. Και ερωτώ; Αυτά τα διεστραμμένα άτομα, τα οποία δεν είναι ψυχικά ασθενείς, πως τα αντιμετωπίζουμε αφού δεν νοσούν και δεν μπορούν να θεραπευτούν; Είδαμε και το παράδειγμα του 63χρονου που ασέλγησε σε δύο αγοράκια 7-8 ετών. Το άτομο αυτό είχε αποφυλακιστεί προ ολίγων μηνών από τις Φυλακές Γρεβενών αφού είχε εκτίσει την ποινή του βιασμό κατά συρροή και αποπλάνησης ανήλικου παιδιού κάτω των 10 ετών. Επομένως, η μόνη λύση είναι «σαπίσουν» στη φυλακή! 

Mπορεί ένας παιδόφιλος/παιδεραστής να γίνει αντιληπτός;

«Βεβαίως και οι γονείς μπορούν να αντιληφθούν ένα διεστραμμένο άτομο. Ως επί το πλείστον τα άτομα αυτά κάνουν επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με κόσμο και δη παιδιά. Τα πιο σύνηθες επαγγέλματα είναι γυμναστές, προπονητές, καθηγητές, φροντιστές, μουσικοί κλ.π. Αν μάλιστα ανατρέξετε σε διάφορες υποθέσεις βιασμών ανηλίκων θα διαπιστώσετε ότι οι περισσότεροι κάνουν συναφή επαγγέλματα. Αυτό που οφείλω να πως στους γονείς είναι όταν βλέπουν τέτοιους ανθρώπους να είναι επιφυλακτικοί χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν παρανοικοί. 

Το προφίλ των παιδόφιλων/παιδεραστών είναι άνετο. Πρόκειται για άτομα ήρεμα, χαλαρά, ευγενικά -καθόλου επιθετικά- που πλησιάζουν και ασχολούνται με τα παιδιά παραπάνω από το φυσιολογικό. Συνήθως άτομα άνω των 40 επιθυμούν να παίξουν με τα παιδιά, να κάνουν δώρα στα παιδιά, να περάσουν χρόνο με τα παιδιά. Άλλοτε ανταλλάσσουν μηνύματα μέσω των social media, στέλνουν καρδούλες και φιλάκια προσπαθώντας να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των παιδιών. Είναι επικίνδυνα άτομα! Οι ενήλικες λοιπόν και ιδίως οι γονείς μπορούν να διακρίνουν μια φυσιολογική από μια υπερβολική συμπεριφορά ενός ατόμου προς το παιδί τους. Η υπερβολή είναι το μεγαλύτερο σύμπτωμα που πρέπει να σκεφτούν οι γονείς», αναλύει.