fbpx
γυναίκα και άνδρας με στυτική διαταραχή στο κρεβάτι

Μπορούμε να θεραπεύσουμε τη στυτική διαταραχή χωρίς χειρουργείο ;

Μπορούμε να θεραπεύσουμε τη στυτική διαταραχή; Μπορούμε να προσφέρουμε στους άνδρες θεραπεία, με την ιπποκρατική έννοια του όρου, την επιστροφή δηλαδή στην προηγούμενη κατάσταση; Μπορούμε να επιτύχουμε μια τέτοια θεραπεία χωρίς τη χρήση χειρουργικών μεθόδων;

Γράφει ο Πέτρος Δρέττας, Χειρ. Ουρολόγος-Ανδρολόγος

Το τέλος της δεκαετίας του 1990 και η αρχή της νέας χιλιετίας σημαδεύτηκαν, μεταξύ άλλων, και από τον ερχομό της πρώτης, απλής, από του στόματος, θεραπείας για τη στυτική δυσλειτουργία.

Ο ερχομός του «μπλε χαπιού» αφενός έλυσε το πρόβλημα εκατομμυρίων ανδρών που μέχρι εκείνη την ημέρα είτε υπέμεναν σιωπηλά το πρόβλημά τους είτε αντιμετώπιζαν περιστασιακά την αδυναμία με τη χρήση επώδυνων, ενδοπεϊκών ενέσεων και μόνο, αφετέρου προέβλεψε το τέλος της μοναδικής χειρουργικής λύσης για το ίδιο θέμα, την τοποθέτηση δηλαδή πεϊκής πρόθεσης.

Πέτρος Δρέττας
Πέτρος Δρέττας, Χειρ. Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Ακαδημαϊκός υπότροφος της Πανεπιστημιακής Ουρολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Πατρών και υπεύθυνος του ανδρολογικού τμήματος

Για την ιστορία, η πεϊκή πρόθεση όχι μόνο δεν εξαφανίστηκε, αλλά αυξήθηκε, πιθανότατα λόγω της απενοχοποίησης του ταμπού της στυτικής διαταραχής που ακολούθησε. Ταυτόχρονα όμως η συμπωματική ή μη αντιμετώπιση της στυτικής διαταραχής, της αδυναμίας δηλαδή επίτευξης και διατήρησης στύσης ικανής για σεξουαλική επαφή, επανάφερε το ίδιο ερώτημα στην επιφάνεια: Μπορούμε να θεραπεύσουμε τη διαταραχή αυτή; Μπορούμε να προσφέρουμε στους άνδρες θεραπεία, με την ιπποκρατική έννοια του όρου, την επιστροφή δηλαδή στην προηγούμενη κατάσταση; Μπορούμε να επιτύχουμε μια τέτοια θεραπεία χωρίς τη χρήση χειρουργικών μεθόδων;

Το πολυπαραγοντικό φαινόμενο της στυτικής διαταραχής

Η στυτική διαταραχή είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Αγγειακοί, ορμονικοί και νευρικοί μηχανισμοί συμμετέχουν σε περισσότερα από ένα επίπεδα στην πρόκληση και τη διατήρηση της στύσης. Από το ανώτερο κεντρικό σύστημα, τον εγκέφαλο δηλαδή, έως το πέος, μια πληθώρα μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της ανεξερεύνητης ψυχολογικής συνιστώσας, πρέπει να συνεργαστούν αρμονικά για το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Στο πλαίσιο αυτό, ένας μεγάλος αριθμός από προτεινόμενες θεραπείες, συχνά με εξωτικά ονόματα, λιγότερο ή περισσότερο επιστημονικές, υπόσχονται λύση για τη στυτική διαταραχή. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν δύο καινούργιες θεραπευτικές προσεγγίσεις: PRP και κρουστικά κύματα. Και οι δύο αυτές προτεινόμενες θεραπείες, έπειτα από αρκετά χρόνια εφαρμογής σε άλλες ιατρικές ειδικότητες, βρήκαν τον δρόμο τους και στην ανδρολογία.

Κρουστικά κύματα

Τα κρουστικά κύματα εφαρμόζονται στην ανδρολογία τα τελευταία 4-5 χρόνια, αν και τελικές αναλύσεις για την αποτελεσματικότητά τους ανακοινώθηκαν μόλις στο τέλος του 2017.

Πρόκειται στην ουσία για την εκμετάλλευση ενός ηλεκτρο-υδραυλικού φαινομένου, το οποίο δημιουργεί μικρές «εκρήξεις», αναγκάζοντας με τον τρόπο αυτόν τον οργανισμό να πυροδοτήσει ένα φαινόμενο το οποίο ονομάζεται νεο-αγγειογένεση. Πρακτικά, με τον τρόπο αυτόν αποκαθίσταται εν μέρει η λειτουργία προβληματικών αγγείων στο εσωτερικό των σηραγγωδών σωμάτων. Ταυτόχρονα, αυξάνεται ο αριθμός των λείων μυϊκών ινών και προκαλείται αύξηση της έκκρισης ΝΟ, της ουσίας που πυροδοτεί τη στύση.

Όπως όλες οι ιατρικές θεραπείες, έτσι και τα κρουστικά κύματα δεν έχουν τα ίδια αποτελέσματα σε όλους τους ασθενείς. Το βέλτιστο αποτέλεσμα εξαρτάται τόσο από τα θεραπευτικά πρωτόκολλα και την αυθεντικότητα των μηχανημάτων ‒ουρολογικά και όχι ορθοπεδικά π.χ.‒ όσο και από τα υποκείμενα νοσήματα του ασθενούς. Έχει, για παράδειγμα, πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη στυτική διαταραχή από σακχαρώδη διαβήτη, σε σχέση με την ίδια κατάσταση που εμφανίζεται μετά το χειρουργείο για τον καρκίνο του προστάτη, τη ριζική προστατεκτομή.

Με τον τρόπο αυτόν, πρόκειται στην ουσία για την πρώτη non-invasive, μη επεμβατική, δηλαδή, θεραπεία για τη στυτική διαταραχή.

patelet rich plasma
Το PRP έχει εφαρμογή όχι μόνο στην αναγεννητική ιατρική, αλλά και σε νοσήματα όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2.

Platelet Rich Plasma

Σε διαφορετικό μήκος κύματος μοιάζει να λειτουργεί η θεραπεία PRP ‒ πρόκειται για τα αρχικά των λέξεων Platelet Rich Plasma. Το αίμα μας αποτελείται από τα έμμορφα συστατικά του, τα κύτταρά του δηλαδή, ερυθρά, λευκά και αιμοπετάλια και τον ορό ή πλάσμα. Το τελευταίο είναι πλούσιο σε αυξητικούς παράγοντες.

Πρόκειται για μια ομάδα παραγόντων που, όπως μπορεί να καταλάβει κάποιος και από το όνομά τους, συμβάλλουν σε μια μεγάλη γκάμα διεργασιών που στόχο έχουν την «αύξηση». Το PRP έχει γι’ αυτόν τον λόγο ήδη εφαρμογή όχι μόνο στην αναγεννητική ιατρική, αλλά και σε νοσήματα όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2.

Τον Μάιο του 2020, εν μέσω δηλαδή της πανδημίας του Covid-19, που μεταξύ άλλων έπληξε ‒και εξακολουθεί να πλήττει‒ και τη σεξουαλική υγεία των Ελλήνων, ανακοινώθηκε η μεγαλύτερη μετα-ανάλυση για τη συγκεκριμένη θεραπεία. Αρχικά έγινε σαφές ότι πρόκειται για μια ασφαλή προσέγγιση, με μερικές, μικρές αλλά υπαρκτές, ανησυχίες για το οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι τα αρχικά αποτελέσματα είναι μάλλον ενθαρρυντικά. Πάλι, όμως, σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτές οι δύο θεραπείες μπορούν να συνδυαστούν, δημιουργώντας την πρώτη minimally invasive ‒ ελάχιστα επεμβατική θεραπεία. Στην ουσία, πρόκειται για μία ή περισσότερες ενέσεις με τον ορό του ίδιου του άντρα για τη θεραπεία της στυτικής διαταραχής.