Ως αναιμία,ορίζουμε την μείωση των επίπεδων της αιμοσφαιρίνης στο αίμα.Η αιμοσφαιρίνη είναι μια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο.

Η συγκεκριμένη πρωτείνη δεσμεύει το οξυγόνο από τους πνεύμονες και στη συνέχεια το απελευθερώνει στους ιστούς του σώματος.Ο σίδηρος συμβάλλει σημαντικά ώστε να συνδεθεί το οξυγόνο στο μόριο της αιμοσφαιρίνης για να αποφευχθεί η αναιμία.

Σύμφωνα με τα επιδημιολογικά στοιχεία, το 3% των γυναικών έχουν σιδηροπενική αναιμία, ενώ το 20% των γυναικών έχουν μειωμένα αποθέματα σιδήρου χωρίς όμως να παρουσιάζουν αναιμία.

Ποια είναι τα συμπτώματα που πρέπει να σας θορυβήσουν;
  • Δύσπνοια.
  • Ταχυκαρδία και αίσθημα παλμών.
  • Πονοκέφαλο, ειδικά με την άσκηση.
  • Εμβοές στα αυτιά.
  • Ανορεξία και γαστρεντερικές διαταραχές.
  • Ωχρό-κίτρινο δέρμα
  • Ζάλη που μπορεί να φτάσει στην λιποθυμία.
  • Επώδυνη ή λεία γλώσσα με γωνιακή χειλίτιδα (σκάσιμο στη γωνία του στόματος)
  • Τροποποιημένη αίσθηση της γεύσης.
  • Τριχόπτωση και εύθραστα νύχια

Αν πάσχετε από μικρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να μην έχετε κανένα σύμπτωμα.

Σημαντική η συμβολή της διάγνωσης

H διάγνωση της νόσου επιβεβαιώνεται από τις αιματολογικές εξετάσεις. Οι εξετάσεις αίματος αφορούν πρώτα απ’ όλα την αιμοσφαιρίνη και τον αιματοκρίτη που περιλαμβάνονται στη Γενική Αίματος. Ο ασθενής που έχει αναιμία σημαίνει ότι έχει λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια, δηλαδή χαμηλό αιματοκρίτη. Επίσης ο εργαστηριακός δείκτης που ελέγχει την έλλειψη σιδήρου είναι η φερριτίνη η οποία σε περίπτωση σιδηροπενίας είναι χαμηλή.

Οι φυσιολογικές τιμές της αιμοσφαιρίνης στο αίμα εξαρτώνται από την ηλικία και το φύλο. Οι τιμές κυμαίνεται από 12 μέχρι 16 γραμμάρια ανά 100 ml αίματος στις γυναίκες, από 14 μέχρι 18 γραμμάρια ανά 100 ml αίματος στους άνδρες και κατά κάτι λιγότερο στα παιδιά.

Σιδηροπενία & θεραπεία

Είναι απαραίτητη η λήψη φαρμακευτικού σιδήρου, ώστε να αποκατασταθεί η έλλειψη του σιδήρου και των αποθηκών του. Παράλληλα πρέπει να αυξηθεί η διαιτητική πρόσληψη του σιδήρου, μέσω αύξησης κατανάλωσης κόκκινου κρέατος, συκωτιού, θαλασσινών, πράσινων φυλλωδών λαχανικών, δημητριακών και οσπρίων που είναι πολύ καλές πηγές σιδήρου.

Σε περίπτωση λήψης αντιόξινων, ο σίδηρος δεν πρέπει να λαμβάνεται από 2 ώρες πριν έως 2 ώρες μετά από την λήψη του αντιόξινου. Επίσης η παράλληλη λήψη βιταμίνης C βελτιώνει την απορρόφηση του σιδήρου, ενώ θα πρέπει να αποφεύγεται ο διατροφικός συνδυασμός με τα γαλακτοκομικά, καθώς το ασβέστιο των τροφών δεσμεύει το σίδηρο.

Η θεραπεία αποκατάστασης των αποθεμάτων σιδήρου απαιτεί μεγάλη μεγάλο χρονικό διάστημα λήψης ακόμη και αν ο ασθενής νιώθει καλύτερα μετά την πρώτη εβδομάδα από την έναρξη της θεραπείας.

Σε ασθενείς που δεν ανέχονται ή δεν ανταποκρίνονται στην από του στόματος χορήγηση σιδήρου μπορεί η θεραπεία να γίνει εναλλακτικά και με ενδομυϊκές ή ενδοφλέβιες ενέσεις που περιέχουν σίδηρο.