Ο συνδυασμός της θεραπείας ενσυνειδητότητας με την έκθεση στη μυρωδιά του σώματος φαίνεται να είναι η καλύτερη μέθοδος για τη μείωση του κοινωνικού άγχους.

Οι γυναίκες που εκτέθηκαν σε μυρωδιές εκτός από τη θεραπεία ενσυνειδητότητας εμφάνισαν μείωση του άγχους κατά 39%.

Ορισμένες σωματικές οσμές θα μπορούσαν να προσφέρουν μια καθησυχαστική αίσθηση.

Σύμφωνα με μια μελέτη από ερευνητές στο Ινστιτούτο Karolinska στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, τα άτομα με κοινωνικό άγχος μπορούν να επωφεληθούν από τη θεραπεία ενσυνειδητότητας σε συνδυασμό με την έκθεση στις μυρωδιές του ιδρώτα… από άλλους ανθρώπους.

Πώς μπορεί το άγχος να επηρεάσει την υγεία της καρδιάς μας;

«Τα αποτελέσματα της προκαταρκτικής μελέτης μας δείχνουν ότι ο συνδυασμός αυτών των χημειο-ενδείξεων με τη θεραπεία ενσυνειδητότητας φαίνεται να παράγει καλύτερα αποτελέσματα στη θεραπεία του κοινωνικού άγχους από ό,τι μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη θεραπεία ενσυνειδητότητας», εξηγεί η κύρια ερευνήτρια αυτής της μελέτης, η Elisa Vigna

Αυτά τα συμπεράσματα παρουσιάστηκαν στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ψυχιατρικής που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι.

Η επίδραση του ιδρώτα

Ως μέρος αυτής της μελέτης, οι επιστήμονες συνέλεξαν ιδρώτα από πολλά άτομα που παρακολουθούσαν ταινίες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν φόβο ή αίσθημα ευτυχίας.

Στη συνέχεια, υπέβαλαν ασθενείς που έπασχαν από κοινωνικό άγχος σε διαφορετικά σήματα που εξήχθησαν από αυτά τα δείγματα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης, οι γυναίκες που εκτέθηκαν σε οσμή σώματος εκτός από τη θεραπεία ενσυνειδητότητας εμφάνισαν περίπου 39% μείωση στις βαθμολογίες άγχους σε σύγκριση με 17% για την ομάδα που έλαβε μόνο τη θεραπεία.

«Είμαστε λίγο έκπληκτοι όταν διαπιστώσαμε ότι η συναισθηματική κατάσταση του ατόμου που παρήγαγε τον ιδρώτα δεν διέφερε στα αποτελέσματα της θεραπείας: ο ιδρώτας που παράγεται όταν κάποιος ήταν χαρούμενος είχε το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον που τρόμαξε από ένα βίντεο», υπογραμμίζει. η επιστήμονας.

“Μπορεί επομένως να υπάρχει κάτι στα ανθρώπινα χημειο-σήματα στον ιδρώτα γενικά που επηρεάζει την ανταπόκριση στη θεραπεία. Μπορεί το απλό γεγονός της έκθεσης στην παρουσία κάποιου άλλου να έχει αυτό το αποτέλεσμα, αλλά πρέπει να επιβεβαιωθεί”.