Το λέμφωμα Non-Hodgkin (NHL) είναι ένας καρκίνος που ξεκινά από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα λεμφοκύτταρα. Ποια τα συμπτώματα; Πώς γίνεται η διάγνωση; Πόση είναι η διάρκεια ζωής και ποια η μέθοδος θεραπείας;

Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι λεμφωμάτων: το λέμφωμα Hodgkin και το λέμφωμα Non-Hodgkin. Τα λεμφώματα Hodgkin είναι πιο συχνά σε νεαρούς ασθενείς 15-35 ετών και σε άνδρες άνω των 50 ετών. Η πρόγνωση και διάρκεια ζωής ενός ασθενούς με λέμφωμα Hodgkin είναι πολύ υψηλή λόγω των νέων θεραπειών που εφαρμόζονται. Θεωρείται ιάσιμη μορφή στα αρχικά στάδια. Αντιθέτως, τα λεμφώματα Non-Hodgkin διακρίνονται σε χαμηλής, ενδιάμεσης και υψηλής κακοήθειας. Πλήττουν συχνότερα τους άνδρες και ο κίνδυνος της νόσου μεγαλώνει όσο αυξάνει η ηλικία του ατόμου.

Τα λεμφώματα μπορούν να ξεκινούν οπουδήποτε στο σώμα βρίσκεται ο λεμφικός ιστός. Οι κύριες θέσεις του λεμφικού ιστού είναι:

  • Σπλήνας
  • Αμυγδαλές
  • Λεμφαδένες
  • Θύμος αδένας
  • Πεπτικό σύστημα
  • Μυελός των οστών.

Aίτια 

Η αιτία που προκαλεί την ασθένεια είναι ακόμα άγνωστη και οι έρευνες συνεχίζονται. Είναι όμως γνωστό πως είναι πιθανό να αναπτυχθεί λέμφωμα σε άτομα τα οποία παίρνουν φάρμακα που προστατεύουν την απόρριψη κάποιου οργάνου που έχει μεταμοσχευτεί ή σε άτομα με χαμηλό ανοσοποιητικό ή σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως π.χ. HIV – AIDS. Όμως, ανεξάρτητα από τους πιθανούς κινδύνους, η ασθένεια δεν είναι μεταδοτική ούτε κληρονομική.

Συμπτώματα 

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, περιλαμβάνουν:

  • Ρίγη
  • Αναιμία
  • Πυρετό
  • Κόπωση
  • Δύσπνοια
  • Εφίδρωση
  • Επίμονο βήχα
  • Απώλεια όρεξης
  • Διόγκωση λεμφαδένα
  • Ανεξήγητη απώλεια βάρους.

Ταξινόμηση λεμφώματος Non-Hodgkin

  1. Χαμηλή κακοήθεια: Το λέμφωμα αυτής της κατηγορίας αναπτύσσεται αργά. Σε αρκετές περιπτώσεις κάποιοι ασθενείς δεν χρειάζονται άμεση θεραπευτική αγωγή και μπορεί
    να παραμείνουν χωρίς θεραπεία για μήνες ή και χρόνια. Η θεραπεία στοχεύει στη συρρίκνωση ή την εξαφάνιση του λεμφώματος.
  2. Υψηλή κακοήθεια: Το λέμφωμα αυτής της κατηγορίας εξελίσσεται ραγδαία και συνήθως προχωρεί και σε άλλους λεμφαδένες ή και σε άλλα όργανα του σώματος. Συνήθως
    παρουσιάζει εμφανή συμπτώματα της ασθένειας και η θεραπεία αρχίζει άμεσα.

Διάγνωση 

Η διάγνωση πραγματοποιείται από τον ενδοκρινολόγο. Ο γιατρός θα ψηλαφίσει τους λεμφαδένες λαιμού, των μασχαλιαίων και βουβωνικών περιοχών και, μεταξύ άλλων, θα ζητήσει ένα οικογενειακό ιστορικό. Στη συνέχεια, θα προχωρήσει σε αιματολογικές εξετάσεις, βιοψία του διογκωμένου λεμφαδένα και αξονική τομογραφία.

Στάδια λεμφώματος

Στάδιο Ι: Μόνο μία ομάδα παθολογικών λεμφαδένων.
Στάδιο ΙΙ: Δύο ή περισσότερες ομάδες παθολογικών λεμφαδένων στην ίδια πλευρά του διαφράγματος.
Στάδιο ΙΙΙ: Παθολογικοί λεμφαδένες πάνω και κάτω από το διάφραγμα.
Στάδιο ΙV: Το λέμφωμα διηθεί τους λεμφαδένες και τα όργανα της περιοχής, όπως το συκώτι, τους πνεύμονες ή τα οστά.

Υποτροπιασμός και λέμφωμα Non-Hodgkin

Αρκετοί ασθενείς θεραπεύονται εντελώς από το συγκεκριμένο είδος λεμφώματος. Κάποιοι άλλοι έχουν την ατυχία να βιώσουν την επανεμφάνιση της ασθένειας. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα ακολουθήσουν εκ νέου χημειοθεραπευτικά και ακτινοθεραπευτικά πρωτόκολλα για έλεγχο της νόσου. Στόχος των γιατρών είναι να καταφέρουν να συρρικνώσουν τους διογκωμένους λεμφαδένες, κάνοντας τον ασθενή να αισθανθεί καλύτερα.

Θεραπεία

Το σχέδιο θεραπείας των Non-Hodgkin λεμφωμάτων μπορεί να είναι πολύπλοκο. Πριν αρχίσει η θεραπεία, ο ασθενής μπορεί να θελήσει τη γνώμη ενός δεύτερου γιατρού σχετικά με τη διάγνωση και το σχέδιο θεραπείας. Η προοπτική και η θεραπεία για το λέμφωμα Νon-Hodgkin ποικίλλουν σημαντικά, ανάλογα με τον ακριβή τύπο, το στάδιο του λεμφώματος και την ηλικία του ατόμου. Σε γενικές γραμμές, εφαρμόζεται χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία και ακτινοθεραπεία.

Κοπέλα προσφέρει νερό σε γυναίκα με λέμφωμα

Πρόγνωση και διάρκεια ζωής

Ελπίδες για μια μακρά και ποιοτική ζωή προσφέρουν οι νέες θεραπείες σε ασθενείς με λέμφωμα που είτε είναι εξαρχής ανθεκτικό είτε υποτροπιάζει και χρειάζεται πρόσθετη αγωγή. Σύμφωνα με την αμερικανική Εταιρεία Λευχαιμίας & Λεμφώματος, η πενταετής επιβίωση των λεμφωμάτων έχει αυξηθεί θεαματικά τις τελευταίες δεκαετίες. Μάλιστα, υπάρχουν ομάδες ασθενών στις οποίες υπερβαίνει πια το 90%.

Πληροφορίες: cancer.org, webmd.com, medicalnewstoday.com