Τι έδειξε η νέα μελέτη για τις στατίνες και το γλαύκωμα;

Οι ερευνητές αξιοποίησαν στοιχεία από τη μεγάλη διεθνή βάση ηλεκτρονικών ιατρικών αρχείων TriNetX, προκειμένου να εξετάσουν αν υπάρχει σχέση ανάμεσα στη λήψη στατινών και στην εμφάνιση γλαυκώματος.

Η ανάλυση επικεντρώθηκε σε ανθρώπους ηλικίας άνω των 40 ετών. Αρχικά, οι επιστήμονες εντόπισαν άτομα που λάμβαναν στατίνες και άτομα που δεν είχαν λάβει ποτέ αυτά τα φάρμακα.

Στη συνέχεια, επέλεξαν δύο ομάδες με όσο το δυνατόν πιο παρόμοια χαρακτηριστικά, ώστε η σύγκριση να είναι πιο αξιόπιστη.

Στην τελική ανάλυση για την εμφάνιση γλαυκώματος συμμετείχαν:

• 210.701 άνθρωποι που λάμβαναν στατίνες.
• 210.701 άνθρωποι που δεν λάμβαναν στατίνες.

Οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, ο διαβήτης, η υπέρταση και άλλα προβλήματα υγείας που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα.

Πόσο μειωμένος ήταν ο κίνδυνος;

Στην πενταετή ανάλυση, η λήψη στατινών συνδέθηκε με 15% χαμηλότερο σχετικό κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος ανοικτής γωνίας.

Στη δεκαετή ανάλυση, η συσχέτιση παρέμεινε, αλλά ήταν μικρότερη: οι χρήστες στατινών παρουσίασαν 10% χαμηλότερο σχετικό κίνδυνο.

Τα αποτελέσματα ήταν στατιστικά σημαντικά και στις δύο χρονικές περιόδους.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από τους Forest Lin, Alexander T. Hong και Robert N. Weinreb και δημοσιεύθηκε στο British Journal of Ophthalmology.

Πρωτογενής επιστημονική πηγή: Statin use is associated with lower risk of open-angle glaucoma incidence and treatment escalation, 2026.

Τι σημαίνει πραγματικά το 15% χαμηλότερου κινδύνου;

Το ποσοστό 15% ακούγεται εντυπωσιακό, αλλά χρειάζεται να το ερμηνεύσουμε σωστά.

Δεν σημαίνει ότι 15 στους 100 ανθρώπους που λαμβάνουν στατίνες θα αποφύγουν το γλαύκωμα.

Στην πενταετή ανάλυση της μελέτης καταγράφηκαν:

• 4.771 νέες διαγνώσεις γλαυκώματος στην ομάδα των στατινών, περίπου 2,3% των συμμετεχόντων.
• 5.491 νέες διαγνώσεις στην ομάδα που δεν λάμβανε στατίνες, περίπου 2,6% των συμμετεχόντων.

Η διαφορά ανάμεσα στα δύο ποσοστά ήταν περίπου 0,3 ποσοστιαίες μονάδες.

Επομένως, η απόλυτη διαφορά στις καταγεγραμμένες διαγνώσεις ήταν σχετικά μικρή. Η μείωση κατά 15% αφορά τον σχετικό κίνδυνο, όπως αυτός υπολογίστηκε στη στατιστική ανάλυση.

Αυτό δεν αναιρεί τη σημασία του ευρήματος. Το γλαύκωμα είναι μια συχνή πάθηση και ακόμη και μια μικρή διαφορά στον κίνδυνο εμφάνισής του θα μπορούσε να έχει σημασία σε επίπεδο πληθυσμού, εφόσον αποδειχθεί ότι οφείλεται πράγματι στη δράση των στατινών.

Προς το παρόν, όμως, δεν γνωρίζουμε αν η διαφορά αυτή προκαλείται από τα φάρμακα ή αν επηρεάζεται και από άλλους παράγοντες.

Οι στατίνες συνδέθηκαν και με μικρότερη πιθανότητα χειρουργείου ή θεραπείας με λέιζερ

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης αφορά τους ανθρώπους που είχαν ήδη διαγνωστεί με γλαύκωμα.

Οι ερευνητές εξέτασαν ξεχωριστά δύο ομάδες ασθενών, με 29.598 άτομα η καθεμία, προκειμένου να διαπιστώσουν αν η λήψη στατινών σχετιζόταν με την ανάγκη για πρόσθετη ή πιο επεμβατική αντιμετώπιση της νόσου.

Στην πενταετή ανάλυση, οι ασθενείς που λάμβαναν στατίνες παρουσίασαν χαμηλότερο σχετικό κίνδυνο να χρειαστούν τις ακόλουθες θεραπείες:

Τα ποσοστά αυτά εκφράζουν διαφορές στον σχετικό κίνδυνο και όχι απόλυτη μείωση της πιθανότητας να χρειαστεί κάποιος θεραπεία.

Τι είναι οι θεραπείες MIGS και SLT;

Οι δύο αυτές μέθοδοι χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του γλαυκώματος, αλλά δεν είναι ίδιες.

Η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική γλαυκώματος (MIGS) περιλαμβάνει χειρουργικές τεχνικές που αποσκοπούν στη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης, συνήθως με μικρότερη χειρουργική επιβάρυνση σε σχέση με τις κλασικές επεμβάσεις. Δεν είναι, ωστόσο, όλες οι τεχνικές κατάλληλες για κάθε μορφή ή στάδιο γλαυκώματος.

Η εκλεκτική τραμπεκουλοπλαστική με λέιζερ (SLT) είναι διαφορετική θεραπευτική μέθοδος. Χρησιμοποιεί λέιζερ για να βελτιώσει την αποχέτευση του υδατοειδούς υγρού από το μάτι και να συμβάλει στη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

Δεν πρόκειται για χειρουργική επέμβαση με τομή.

Το γεγονός ότι οι ασθενείς που λάμβαναν στατίνες υποβλήθηκαν λιγότερο συχνά σε αυτές τις θεραπείες αποτελεί ενδιαφέρον εύρημα. Δεν αποδεικνύει, ωστόσο, ότι οι στατίνες επιβραδύνουν την εξέλιξη του γλαυκώματος.

Η ανάγκη για χειρουργείο ή λέιζερ εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η βαρύτητα της νόσου, η ενδοφθάλμια πίεση, η ανταπόκριση στη θεραπεία και η εκτίμηση του οφθαλμιάτρου.

Τι είναι οι στατίνες και γιατί χορηγούνται;

Οι στατίνες είναι μια κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μείωση της LDL χοληστερόλης, της λεγόμενης «κακής» χοληστερίνης.

Δρουν περιορίζοντας την παραγωγή χοληστερόλης στο ήπαρ, μέσω της αναστολής ενός συγκεκριμένου ενζύμου.

Η χορήγησή τους αποτελεί καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή για τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς.

Χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, σε ανθρώπους με:

• Αυξημένη LDL χοληστερόλη.
• Στεφανιαία νόσο ή ιστορικό εμφράγματος.
• Ιστορικό ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, όταν υπάρχει σχετική ένδειξη.
• Αυξημένο συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Στις γνωστότερες στατίνες περιλαμβάνονται η ατορβαστατίνη, η ροσουβαστατίνη, η σιμβαστατίνη και η πραβαστατίνη.

Η πιθανή σχέση τους με το γλαύκωμα αποτελεί ένα επιπλέον πεδίο επιστημονικής έρευνας. Δεν αποτελεί σήμερα καθιερωμένο λόγο για τη συνταγογράφησή τους.

     Διαβάστε περισσότερα για τις Στατίνες: Τι είναι, πώς δρουν και ποια τα οφέλη

Πώς θα μπορούσαν οι στατίνες να επηρεάζουν το γλαύκωμα;

Το βασικό ερώτημα είναι πώς ένα φάρμακο που μειώνει τη χοληστερόλη θα μπορούσε να επηρεάζει την υγεία των ματιών.

Οι επιστήμονες εξετάζουν διάφορους πιθανούς μηχανισμούς, καθώς οι στατίνες φαίνεται ότι έχουν και άλλες βιολογικές δράσεις πέρα από τη μείωση της χοληστερόλης.

Πιθανή προστασία του οπτικού νεύρου

Το γλαύκωμα προκαλεί προοδευτική βλάβη στα γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς και στις νευρικές ίνες που σχηματίζουν το οπτικό νεύρο.

Το οπτικό νεύρο είναι υπεύθυνο για τη μεταφορά των οπτικών πληροφοριών από το μάτι στον εγκέφαλο. Όταν οι νευρικές του ίνες καταστρέφονται, η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.

Ορισμένες εργαστηριακές και κλινικές μελέτες έχουν εξετάσει αν οι στατίνες διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικές ιδιότητες.

Με τον όρο νευροπροστασία εννοούμε την προστασία των νευρικών κυττάρων από βλάβες που μπορούν να οδηγήσουν στη δυσλειτουργία ή στην καταστροφή τους.

Αν μια τέτοια δράση επιβεβαιωνόταν στους ανθρώπους με γλαύκωμα, θα μπορούσε να προσφέρει μια νέα θεραπευτική δυνατότητα, πέρα από τον έλεγχο της ενδοφθάλμιας πίεσης.

Προς το παρόν, όμως, δεν έχει αποδειχθεί ότι οι στατίνες προστατεύουν αποτελεσματικά το οπτικό νεύρο από τη γλαυκωματική βλάβη.

Πιθανή επίδραση στην ενδοφθάλμια πίεση

Η ενδοφθάλμια πίεση, δηλαδή η πίεση στο εσωτερικό του ματιού, αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου που μπορούμε να επηρεάσουμε θεραπευτικά στο γλαύκωμα.

Στο εσωτερικό του ματιού παράγεται συνεχώς ένα διαυγές υγρό, το υδατοειδές υγρό, το οποίο φυσιολογικά αποχετεύεται μέσω ειδικών δομών.

Όταν η αποχέτευσή του δεν γίνεται αποτελεσματικά, η ενδοφθάλμια πίεση μπορεί να αυξηθεί.

Ορισμένες έρευνες έχουν υποδείξει ότι οι στατίνες ενδέχεται να επηρεάζουν μηχανισμούς που σχετίζονται με την αποχέτευση του υδατοειδούς υγρού και τη ρύθμιση της πίεσης.

Άλλες μελέτες, ωστόσο, δεν έχουν επιβεβαιώσει αυτή την επίδραση.

Επομένως, παραμένει άγνωστο αν η πιθανή σχέση των στατινών με το γλαύκωμα οφείλεται σε μεταβολές της ενδοφθάλμιας πίεσης, σε κάποια προστατευτική δράση στο οπτικό νεύρο ή σε άλλους μηχανισμούς.

Έχουν όλες οι στατίνες την ίδια σχέση με τον κίνδυνο γλαυκώματος;

Η νέα μελέτη εξέτασε επίσης αν τα αποτελέσματα διέφεραν ανάλογα με τη στατίνη που λάμβαναν οι συμμετέχοντες.

Η ατορβαστατίνη και η ροσουβαστατίνη παρουσίασαν πιο σταθερή συσχέτιση με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος και μικρότερη πιθανότητα να χρειαστούν ορισμένες πρόσθετες θεραπείες οι ασθενείς.

Αντίθετα, για τη σιμβαστατίνη και την πραβαστατίνη δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την εμφάνιση νέων περιστατικών γλαυκώματος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η ατορβαστατίνη ή η ροσουβαστατίνη προστατεύουν περισσότερο τα μάτια.

Οι διαφορές ενδέχεται να σχετίζονται με το μέγεθος των ομάδων, τη διάρκεια λήψης, τη δοσολογία ή άλλα χαρακτηριστικά των ασθενών.

Δεν υπάρχει σήμερα επιστημονικός λόγος να αλλάξει κάποιος τη στατίνη που λαμβάνει αποκλειστικά για να μειώσει τον κίνδυνο γλαυκώματος.

Τι είναι το γλαύκωμα και ποια είναι τα συμπτώματά του;

Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα παθήσεων των ματιών που προκαλούν προοδευτική βλάβη στο οπτικό νεύρο.

Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αιτίες μη αναστρέψιμης απώλειας όρασης παγκοσμίως.

Συχνά σχετίζεται με αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση, αλλά μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και όταν οι μετρήσεις της πίεσης βρίσκονται μέσα στα φυσιολογικά όρια.

Τι είναι το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας;

Το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας είναι η συχνότερη μορφή της νόσου.

Ονομάζεται έτσι επειδή η γωνία που σχηματίζεται μεταξύ της ίριδας και του κερατοειδούς, γνωστή ως γωνία του προσθίου θαλάμου, παραμένει ανοικτή.

Παρόλα αυτά, η αποχέτευση του υδατοειδούς υγρού μπορεί να μη γίνεται αποτελεσματικά, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ενδοφθάλμια πίεση.

Η νόσος εξελίσσεται συνήθως αργά, χωρίς πόνο και χωρίς εμφανή συμπτώματα στα πρώτα στάδια.

Ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν;

Στο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, πολλοί ασθενείς δεν αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει πρόβλημα μέχρι να έχει ήδη προκληθεί σημαντική βλάβη.

Καθώς η νόσος εξελίσσεται, μπορεί να εμφανιστούν:

• Σταδιακή απώλεια της περιφερικής όρασης.
• Δυσκολία να αντιληφθεί κάποιος αντικείμενα που βρίσκονται στο πλάι.
• Περιορισμός του οπτικού πεδίου.
• Σημαντική επιδείνωση της όρασης σε προχωρημένα στάδια.

Η απουσία συμπτωμάτων δεν αποκλείει το γλαύκωμα. Γι’ αυτό η προληπτική οφθαλμολογική εξέταση έχει ιδιαίτερη σημασία.

Πότε χρειάζεται άμεση εξέταση από οφθαλμίατρο;

Το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας συνήθως δεν προκαλεί ξαφνικά έντονα συμπτώματα.

Ωστόσο, ο αιφνίδιος έντονος πόνος στο μάτι, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από ερυθρότητα, θολή όραση, φωτοστέφανα γύρω από τα φώτα, πονοκέφαλο ή ναυτία, μπορεί να υποδηλώνει οξεία κρίση γλαυκώματος κλειστής γωνίας.

Η κατάσταση αυτή αποτελεί οφθαλμολογικό επείγον και απαιτεί άμεση εκτίμηση σε εφημερεύον νοσοκομείο ή οφθαλμολογική μονάδα.

Πώς γίνεται η διάγνωση του γλαυκώματος;

Η διάγνωση δεν βασίζεται μόνο στη μέτρηση της πίεσης των ματιών.

Ο οφθαλμίατρος αξιολογεί την κατάσταση του οπτικού νεύρου και, ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να ζητήσει επιπλέον εξετάσεις.

Οι βασικές εξετάσεις περιλαμβάνουν:

• Τονομέτρηση: μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
• Εξέταση του οπτικού νεύρου: αξιολόγηση της μορφολογίας και πιθανών αλλοιώσεών του.
• Εξέταση οπτικών πεδίων (αυτόματη περιμετρία): εντοπισμός περιοχών όπου έχει επηρεαστεί η όραση.
• Οπτική τομογραφία συνοχής (OCT): απεικονιστική εξέταση που επιτρέπει την αξιολόγηση των νευρικών ινών και άλλων δομών του αμφιβληστροειδούς.
• Γωνιοσκοπία: εξέταση της γωνίας του προσθίου θαλάμου, η οποία βοηθά στον προσδιορισμό του τύπου του γλαυκώματος.

Ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος είναι ιδιαίτερα σημαντικός για ανθρώπους με οικογενειακό ιστορικό γλαυκώματος, αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή άλλους παράγοντες κινδύνου.

Τι δεν αποδεικνύει η νέα μελέτη;

Παρότι η έρευνα περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, τα αποτελέσματά της χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία.

Πρόκειται για αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Αυτό σημαίνει ότι οι επιστήμονες ανέλυσαν πληροφορίες που υπήρχαν ήδη σε ιατρικά αρχεία.

Δεν πραγματοποίησαν κλινική δοκιμή στην οποία οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες που έλαβαν ή δεν έλαβαν στατίνες.

Επομένως, η μελέτη μπορεί να αναδείξει μια σχέση ανάμεσα στη λήψη στατινών και στο γλαύκωμα, αλλά δεν μπορεί να αποδείξει ότι τα φάρμακα είναι η αιτία της διαφοράς που παρατηρήθηκε.

Ποιοι παράγοντες μπορεί να επηρέασαν τα αποτελέσματα;

Οι ερευνητές επέλεξαν ομάδες ασθενών με παρόμοια χαρακτηριστικά, ώστε να περιορίσουν την επίδραση άλλων παραγόντων.

Ωστόσο, δεν ήταν διαθέσιμες όλες οι πληροφορίες που θα μπορούσαν να επηρεάζουν την εμφάνιση ή την εξέλιξη του γλαυκώματος.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

• Οι ακριβείς τιμές της ενδοφθάλμιας πίεσης κατά την παρακολούθηση.
• Η πραγματική διάρκεια λήψης των στατινών.
• Το κατά πόσο οι ασθενείς ακολουθούσαν συστηματικά τη φαρμακευτική αγωγή τους.
• Οι δόσεις των φαρμάκων.
• Η ακριβής βαρύτητα του γλαυκώματος.
• Η εξέλιξη των αλλοιώσεων του οπτικού νεύρου και των οπτικών πεδίων.

Επιπλέον, η καταγραφή μιας χειρουργικής επέμβασης ή μιας θεραπείας με λέιζερ δεν αποτελεί από μόνη της ακριβή μέτρηση της εξέλιξης της νόσου.

Οι θεραπευτικές αποφάσεις επηρεάζονται από την κλινική κατάσταση κάθε ασθενούς, αλλά και από τη διαθεσιμότητα διαφορετικών μεθόδων αντιμετώπισης.

Τι έχουν δείξει προηγούμενες έρευνες;

Η πιθανή σχέση μεταξύ στατινών και γλαυκώματος έχει απασχολήσει τους επιστήμονες και στο παρελθόν.

Ορισμένες μελέτες έχουν καταγράψει μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος σε ανθρώπους που λάμβαναν στατίνες για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν είναι απολύτως一致πή.

Μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε το 2022 στο eClinicalMedicine διαπίστωσε ότι η λήψη στατινών σχετιζόταν με ελαφρώς μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος ανοικτής γωνίας.

Η συνολική διαφορά ήταν περίπου 5% στον σχετικό κίνδυνο. Οι συγγραφείς επισήμαναν, ωστόσο, ότι τα στοιχεία για την επίδραση των στατινών στην εξέλιξη της νόσου παρέμεναν ασαφή.

Πηγή: Associations of statin use with the onset and progression of open-angle glaucoma: A systematic review and meta-analysis, 2022.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό: άλλο είναι να διαπιστώνεται μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης γλαυκώματος και άλλο να αποδεικνύεται ότι ένα φάρμακο μπορεί να επιβραδύνει τη νόσο σε ανθρώπους που έχουν ήδη διαγνωστεί.

Τι σημαίνουν τα ευρήματα για όσους παίρνουν στατίνες ή έχουν γλαύκωμα;

Για κάποιον που λαμβάνει ήδη στατίνη λόγω υψηλής χοληστερίνης ή αυξημένου καρδιαγγειακού κινδύνου, η νέα μελέτη αναδεικνύει την πιθανότητα ενός επιπλέον οφέλους.

Δεν αλλάζει, όμως, τον λόγο για τον οποίο χορηγείται το φάρμακο.

Αντίστοιχα, για έναν ασθενή με γλαύκωμα, τα ευρήματα δεν αποτελούν λόγο να ξεκινήσει στατίνη αποκλειστικά για την προστασία της όρασής του.

Η αντιμετώπιση του γλαυκώματος εξακολουθεί να βασίζεται κυρίως στη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης, με οφθαλμικές σταγόνες, θεραπεία με λέιζερ ή χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Οι στατίνες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν αυτές τις θεραπείες.

Τι πρέπει να προσέχουν οι ασθενείς;

• Να μη διακόπτουν ή αλλάζουν τη στατίνη που λαμβάνουν χωρίς τη συμβουλή του θεράποντος γιατρού.
• Να μην ξεκινούν στατίνες αποκλειστικά με σκοπό την πρόληψη του γλαυκώματος.
• Να συνεχίζουν κανονικά την αγωγή που τους έχει συστήσει ο οφθαλμίατρος.
• Να ενημερώνουν τον γιατρό τους για όλα τα φάρμακα που λαμβάνουν.
• Να μην παραλείπουν τον προληπτικό οφθαλμολογικό έλεγχο, ιδιαίτερα όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό γλαυκώματος.

Γιατί η νέα μελέτη έχει σημασία για το μέλλον της θεραπείας του γλαυκώματος;

Η σημασία της νέας έρευνας δεν περιορίζεται στο ενδεχόμενο να προσφέρουν οι στατίνες ένα επιπλέον όφελος σε ανθρώπους που ήδη τις λαμβάνουν.

Το σημαντικότερο ίσως είναι ότι ενισχύει το επιστημονικό ενδιαφέρον για θεραπείες που θα μπορούσαν να προστατεύουν το οπτικό νεύρο.

Σήμερα, ο βασικός στόχος της αντιμετώπισης του γλαυκώματος είναι η μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Η στρατηγική αυτή μπορεί να περιορίσει σημαντικά τον κίνδυνο επιδείνωσης, αλλά δεν σταματά πάντοτε την εξέλιξη της νόσου.

Υπάρχουν ασθενείς στους οποίους η βλάβη του οπτικού νεύρου συνεχίζεται, ακόμη και όταν η πίεση των ματιών έχει μειωθεί στα επιθυμητά επίπεδα.

Γι’ αυτό οι επιστήμονες αναζητούν θεραπείες που θα μπορούσαν να δρουν απευθείας στους μηχανισμούς που προκαλούν τη βλάβη των νευρικών κυττάρων.

Η μελέτη των στατινών ενδέχεται να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση αυτών των μηχανισμών και, στο μέλλον, να συμβάλει στην ανάπτυξη νέων θεραπευτικών επιλογών.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι στατίνες συνδέθηκαν με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος και μικρότερη ανάγκη για ορισμένες πρόσθετες θεραπείες. Δεν έχει όμως αποδειχθεί ότι προλαμβάνουν τη νόσο ή προστατεύουν άμεσα το οπτικό νεύρο.

Συχνές ερωτήσεις για τις στατίνες και το γλαύκωμα

Πηγές και επιστημονική τεκμηρίωση

1. Lin F, Hong AT, Weinreb RN. Statin use is associated with lower risk of open-angle glaucoma incidence and treatment escalation. British Journal of Ophthalmology, 2026. Πρωτογενής επιστημονική μελέτη.
2. PubMed – Statin use is associated with lower risk of open-angle glaucoma incidence and treatment escalation.
3. Associations of statin use with the onset and progression of open-angle glaucoma: A systematic review and meta-analysis. eClinicalMedicine, 2022.
4. Association of Statin Use and High Serum Cholesterol Levels With Risk of Primary Open-Angle Glaucoma. JAMA Ophthalmology, 2019.
5. National Eye Institute – Glaucoma. Ενημέρωση για τη νόσο, τα συμπτώματα, τη διάγνωση και την αντιμετώπισή της.