Η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση ή ALS προσβάλλει νευρικά κύτταρα γνωστά ως κινητικοί νευρώνες στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό, οδηγώντας σταδιακά σε παράλυση. Η απώλεια λειτουργίας ενός σημαντικού γονιδίου, C9orf72, μπορεί να επηρεάσει την επικοινωνία μεταξύ κινητικών νευρώνων και μυών σε άτομα με αυτήν την ασθένεια.

Αυτά τα ευρήματα αποκαλύφθηκαν από την ομάδα του Δρ. Kessen Patten από το Institut National de la Recherche Scientifique (INRS)  και δημοσιεύτηκαν στο διάσημο περιοδικό Communications Biology. Μια μετάλλαξη στο γονίδιο C9orf72 είναι η κύρια γενετική αιτία του ALS. Η μετάλλαξη στο C9orf72 αποτελείται από μια επέκταση της ακολουθίας έξι βάσεων DNA (GGGGCC) που είναι πολύ ασυνήθιστη. Η μετάλλαξη, που οδηγεί εν μέρει σε απώλεια κινητικής λειτουργίας, μπορεί να ευθύνεται για το 40% έως 50% των κληρονομικών περιπτώσεων ALS και για το 5% έως 10% των περιπτώσεων χωρίς οικογενειακό ιστορικό. Η ομάδα του Dr. Patten διερεύνησε την απώλεια λειτουργίας αυτού του γονιδίου σε γενετικά τροποποιημένα μοντέλα. Στο έργο τους, με επικεφαλής την φοιτήτρια Zoé Butti, σημειώθηκαν συμπτώματα παρόμοια με ALS, δηλαδή κινητικές διαταραχές, μυϊκή ατροφία, καταστροφή κινητικών νευρώνων και θνησιμότητα.

Τι έδειξε η μελέτη

Η μελέτη έδειξε την επίδραση της απώλειας λειτουργίας που προκλήθηκε από τη μετάλλαξη του γονιδίου C9orf72 στην επικοινωνία μεταξύ κινητικών νευρώνων και μυών. “Αυτή η δυσλειτουργία παρατηρείται σε όλα τα άτομα με την ασθένεια και εμφανίζεται πριν από το θάνατο των κινητικών νευρώνων”, σημείωσε η ερευνητής και κάτοχος της έδρας της έρευνας Anna Sforza Djoukhadjian. Η ερευνητική ομάδα αποκάλυψε επίσης το ρόλο του γονιδίου στην πρωτεΐνη TDP-43 (πρωτεΐνη 43 που συνδέεται με την αλληλεπίδραση DNA) η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στο ALS. Το γονίδιο C9orf72 μπορεί να επηρεάσει τη θέση της πρωτεΐνης TDP-43 εντός του κυττάρου. “Σε περίπου 97% των ασθενών με ALS, η πρωτεΐνη TDP-43  σχηματίζει συσσωματώματα στο κυτταρόπλασμα αντί να βρίσκεται στον πυρήνα, όπως συμβαίνει σε υγιείς ανθρώπους. Θέλουμε να διερευνήσουμε περαιτέρω αυτήν τη σχέση μεταξύ των δύο πρωτεϊνών, “εξήγησε ο καθηγητής Patten.