fbpx
Ρεμδεσιβίρη: Το ΕΚΠΑ αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα της στους ασθενείς με Covid-19

Ρεμδεσιβίρη: Το ΕΚΠΑ αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα της στους ασθενείς με Covid-19

Η θεραπεία με ρεμδεσιβίρη θεωρείται μια από τις εγκεκριμένες θεραπείες για την αντιμετώπιση της Covid-19 σε ασθενείς με σοβαρή που χρειάζονται νοσηλεία.

Ωστόσο, σε μια αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό JAMA η αποτελεσματικότητά της αμφισβητείται, τόσο όσον αφορά στην επίδρασή της στην επιβίωση -που έτσι και αλλιώς δεν έχει αποδειχθεί-, αλλά και όσον αφορά στην επίδραση στην συντόμευση της νοσηλείας.

ρεμδεσιβίρηΟι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι αυτή η αναδρομική μελέτη κοόρτης χρησιμοποίησε δεδομένα από τη Veterans Health Administration (VHA) (νοσοκομεία που νοσηλεύουν κυρίως αποστράτους) από 123 νοσοκομεία, και αφορούσε ασθενείς που νοσηλεύθηκαν με επιβεβαιωμένη Covid-19 από την 1η Μαΐου έως τις 8 Οκτωβρίου 2020. Έγινε αντιστοίχιση της βαθμονόμησης της κλινικής κατάστασης των ασθενών που ξεκίνησαν θεραπεία με ρεμδεσιβίρη με ασθενείς που δεν είχαν ξεκινήσει θεραπεία με ρεμδεσιβίρη την ίδια ημέρα νοσηλείας.

 

Τα κύρια καταληκτικά σημεία της μελέτης ήταν ο θάνατος εντός 30 ημερών από την έναρξη της θεραπείας με ρεμδεσιβίρη και χρόνος για μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο.

Η αρχική ομάδα περιελάμβανε 5.898 ασθενείς, 2.374 (40,3%) από τους οποίους έλαβαν θεραπεία με ρεμδεσιβίρη (2.238 άνδρες [94,3%] με μέση ηλικία 67,8 έτη) και 3.524 (59,7%) που δεν έλαβε ποτέ θεραπεία με ρεμδεσιβίρη (3.302 άνδρες [93,7%] με μέση ηλικία 67 έτη]. Μετά την αντιστοίχιση της βαθμονόμησης της κλινικής κατάστασης, η ανάλυση περιέλαβε 1.172 ασθενείς που έλαβαν ρεμδεσιβίρη και 1.172 μάρτυρες (άτομα στην ομάδα ελέγχου που δεν έλαβαν το φάρμακο). Οι ασθενείς που έλαβαν remdesivir και η ομάδα ελέγχου είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά όσον αφορά την ηλικία (μέση ηλικία 66,6 έτη έναντι 67,5 έτη), το φύλο (1.101 άνδρες [93,9%] και στις δύο ομάδες), τη χρήση δεξαμεθαζόνης (559 [47,7%] και στις δυο ομάδες), την νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας (242 [20,7%] έναντι 234 [19,1%]) και χρήση μηχανικού αερισμού (διασωλήνωση) (69 [5,9%] έναντι 45 [3,8%]).

Η θεραπεία με ρεμδεσιβίρη δεν συσχετίστηκε με τη θνησιμότητα στις 30 ημέρες (143 λήπτες ρεμντεσιβίρη [12,2%] έναντι 124 στην ομάδα ελέγχου κατέληξαν [10,6%], με λόγο σχετικού κινδύνου 1,06).

Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια για τα άτομα που έλαβαν δεξαμεθαζόνη έναντι αυτών που δεν έλαβαν δεξαμεθαζόνη κατά την έναρξη της θεραπείας με ρεμδεσιβίρη. Όμως, οι ασθενείς που έλαβαν ρεμδεσιβίρη είχαν μεγαλύτερο διάμεσο χρόνο έως την έξοδο από το νοσοκομείο σε σύγκριση με τους αντίστοιχους μάρτυρες (6 ημέρες έναντι 3 ημερών) και αυτή η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική (P <.001)

Συνεπώς σε αυτή τη μελέτη κοορτής σε νοσηλευόμενους βετεράνους με Covid-19, στις ΗΠΑ, η θεραπεία με remdesivir δεν συσχετίστηκε ούτε με βελτιωμένη επιβίωση αλλά αντίθετα συσχετίστηκε με παρατεταμένη παραμονή στο νοσοκομείο. Συνεπώς, η τακτική χρήση του ρεμδεσιβίρη μπορεί να σχετίζεται με αυξημένη χρήση νοσοκομειακών κρεβατιών ενώ δεν σχετίζεται με βελτιώσεις στην επιβίωση. Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι είναι πιθανό οι κλινικοί γιατροί να μην δίνουν εξιτήριο σε ασθενείς που διαφορετικά πληρούσαν τα κριτήρια για την έξοδο από το νοσοκομείο έως ότου ολοκληρωθεί η χορήγηση της ρεμδεσιβίρης, καθώς η ρεμντεσιβίρη χορηγείται μόνο ενδοφλεβίως.

× Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας

Αρχίστε να λαμβάνετε ενημερώσεις σχετικά με την υγεία, τη διατροφή, την ομορφιά και την φυσική κατάσταση.