Τα ψάρια είναι τροφή πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, με πολλά οφέλη για όλους. Υπάρχουν όμως και ψάρια που δεν τρώγονται με μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος, το οποίο επιτρέπει τη συγκέντρωση υδράργυρου. Συνεπώς, η κατανάλωσή τους είναι επικίνδυνη για την υγεία.
Είναι απίστευτα σημαντικό να λαμβάνεις άφθονα Ω3 λιπαρά οξέα και ορισμένα ψάρια μπορούν να χρησιμεύσουν ως ισχυρές πηγές. Δυστυχώς, ζητήματα όπως η εξόρυξη και τα λύματα, ορυκτά καύσιμα και βαρέα μέταλλα, συσσωρεύονται στο νερό και κατά συνέπεια στα ψάρια. Δυστυχώς, η δηλητηρίαση από υδράργυρο από μολυσμένα θαλασσινά είναι μια πραγματική απειλή και μπορεί να έχει καταστροφικές επιπτώσεις στην υγεία.
Ψάρια που δεν τρώγονται
Διάφορες έρευνες που έχουν διεξαχθεί στο πέρασμα του χρόνου επιβεβαιώνουν την παρουσία βαρέων μετάλλων στα ψάρια. Ένα από αυτά είναι ο μεθυλυδράργυρος. Πρόκειται για μια επικίνδυνη χημική ουσία που καταναλώνουν ορισμένα επικίνδυνα ψάρια τα οποία περιέχουν μεγάλες ποσότητες από αυτή. Ωστόσο, ο υδράργυρος δεν είναι η μοναδική ουσία που μπορεί να βλάψει τον οργανισμό. Τα λιπαρά ψάρια περιέχουν ακόμα ένα είδος βλαβερών ουσιών. Πρόκειται για υλικά όπως το πλαστικό ή τα χημικά που που υπάρχουν στο περιβάλλον των ψαριών και καταλήγουν στο πιάτο μας.
Μπορούν τα λιπαρά ψάρια να προστατεύσουν από καρδιακές παθήσεις;
Γνωρίζετε ποια είναι τα ψάρια που δεν τρώγονται;
Σε αυτό το άρθρο θα μάθουμε να αναγνωρίζουμε ποια ψάρια είναι επικίνδυνα για την υγεία.
- ΕΡΥΘΡΟΣ ΤΟΝΟΣ (Thunnus thynnus)

Ο κόκκινος τόνος είναι ένα από τα πιο δημοφιλή είδη ψαριών στη αλιεία και περιλαμβάνει διάφορα είδη. Αποτελεί το μεγαλύτερο είδος τόνου, φτάνει τα 450 κιλά και βρίσκεται στον Ατλαντικό. Δεδομένων των κινδύνων που συνεπάγεται η κατανάλωση υδράργυρου, δεν θα πρέπει να τρώμε τακτικά κόκκινο τόνο.
→Φροντίστε να τρώτε κόκκινο τόνο δύο φορές το μήνα.
- ΠΑΓΚΑΣΙΟΥΣ (Pangasius Hypophthalmus)
Το πανγκάσιους ανήκει στην οικογένεια των Πανγκασιδών ή Καρχαριών Γατόψαρων και είναι είδος ιθαγενές της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας, συναντάται, κυρίως, στο Βιετνάμ και στην Καμπότζη. Έχει γίνει ένα από τα πιο δημοφιλές ψάρια λόγω του ότι τρώγεται εύκολα.
Είναι οικονομικό, δεν έχει κόκκαλα και μπορεί να καταναλωθεί ως φιλέτο. Το συγκεκριμένο ψάρι διαθέτει μικρή ποσότητα σε Ω3 λιπαρά οξέα και έχει θεωρηθεί επικίνδυνο εξαιτίας ενός παρασιτοκτόνου γνωστό ως τριφλουραλίνη, το οποίο μολύνει τα συγκεκριμένα ψάρια. Πρόκειται για μια ουσία που μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη υγεία. Ακόμη ένας επιβαρυντικός παράγοντας είναι τα αντιβιοτικά και τα συμπληρώματα διατροφής που χρησιμοποιούνται κατά την εκτροφή (Pham Thi Anh, C. Kroeze 2010).

- ΣΚΥΛΟΨΑΡΟ
Ο ακανθίας είναι το πιο γνωστό σκυλόψαρο μέλος της οικογένειας των σκυτελλιδών. Αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα στην ισπανική κουζίνα. Χρησιμοποιείται ακόμα και ως μια πιο οικονομική εναλλακτική αντί για τον ξιφία. Ωστόσο το μεγάλο του μέγεθος αποτελεί ένα σημαντικό μειονέκτημα. Εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους του, το λίπος του τελικά συσσωρεύει βλαβερά μέταλλα, το κάδμιο και τον υδράργυρο. Τα βαρέα μέταλλα δεν ωφελούν την υγεία, έτσι η καλύτερη επιλογή είναι να αποφεύγεται η κατανάλωση σκυλόψαρου.
- ΚΑΡΧΑΡΙΑΣ (Shark)
Οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι ο καρχαρίας είναι εκπληκτικά καλός σε τηγανητή, καπνιστή και αλατισμένη μορφή. Τα πιο δημοφιλή καπνιστά κονσερβοποιημένα τρόφιμα πωλούνται σε σάλτσα σόγιας.
Ο καρχαρίας βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας και καταναλώνει άλλα μικρότερα ψάρια για να επιβιώσει. Πολλά από αυτά είναι μολυσμένα με υδράργυρο, που σημαίνει ότι τα επίπεδα της επικίνδυνης αυτής ουσίας στον οργανισμό του καρχαρία είναι αρκετά ανεβασμένα.
- ΧΕΛΙ (Anguilliformes)
Το Seafood Watch του Monterey Bay Aquarium προτρέπει τους καταναλωτές στην αποφυγή του χελιού επειδή αργεί να ωριμάσει και έχει υπεραλιευθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, οδηγώντας ορισμένους πληθυσμούς σε κατάρρευση.
Αυτό αφήνει ακόμη και τις ασιατικές χώρες να αναζητούν αμερικανικά χέλια, τα οποία απειλούνται με εξαφάνιση και στις ΗΠΑ. Ωστόσο, εκτός από τα προβλήματα με την υπεραλίευση, τα χέλια τείνουν να απορροφούν και να αποθηκεύουν εύκολα επιβλαβείς χημικές ουσίες και ρύπους όπως τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) και τα επιβραδυντικά φλόγας.
→Συνιστάται να τρώτε μέχρι ένα χέλι τον χρόνο.

- ΣΚΟΥΜΠΡΙ (Scomber japonicus)
Πολλοί άνθρωποι τρώνε συχνά σκουμπρί, ειδικά σε μεγάλα εστιατόρια. Στο εμπόριο διατίθεται φρέσκο, καπνιστό, με σάλτσα, κατεψυγμένο, μαριναρισμένο και σε κονσέρβα.
Παρά το γεγονός ότι το σκουμπρί είναι ιδιαίτερα δημοφιλές, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το κατατάσσει στα ψάρια που δεν τρώγονται. Το σκουμπρί περιέχει μία από τις πιο υψηλές ποσότητες υδράργυρου στη σάρκα του.
→Εφόσον το γνωρίζουμε αυτό, το καλύτερο είναι να αποφεύγουμε το σκουμπρί, ή τουλάχιστον να το τρώμε μόνο περιστασιακά.
- ΤΙΛΑΠΙΑ (Oreochromis niloticus)
Τα τιλάπια είναι ψάρια του γλυκού νερού που κατοικούν σε ρηχά νερά, ποτάμια και λίμνες. Ιστορικά, είχαν μεγάλη σημασία στην βιοτεχνική αλιεία στην Αφρική και στην υδατοκαλλιέργεια.
Αναμφισβήτητα είναι ένα από τα ψάρια που αλιεύονται, πωλούνται και καταναλώνονται περισσότερο. Παρά το γεγονός αυτό, η τιλάπια μπορεί να αποτελεί ένα από τα πιο επικίνδυνα ψάρια για την ανθρώπινη υγεία. Κάτι ακόμα χειρότερο είναι ότι τα τιλάπια μπορούν να συγκριθούν ακόμα και με το λαρδί λόγω της υψηλής της περιεκτικότητας σε λίπος. Οδηγεί σε υψηλή LDL, σε «κακή χοληστερίνη». Στα τιλάπια χορηγούνται αντιβιωτικά και εκτίθενται σε φυτοφάρμακα που στοχεύουν στις θαλάσσιες ψείρες. Αυτές οι ουσίες προκαλούν παχυσαρκία, αλλεργίες, άσθμα και μεταβολικές διαταραχές (Journal of the American Dietetic Association, 2008).
→Δεδομένων των παραπάνω, καλό είναι να τρώτε λιγότερα τιλάπια.
Αυτά είναι ορισμένα από τα ψάρια που δεν τρώγονται (τακτικά) καθώς μπορεί να αποβούν μοιραία για τον οργανισμό και την υγεία.
Τα άρθρα βασίζονται σε διεθνείς επιστημονικές πηγές όπως το PubMed, το Mayo Clinic και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO). Στόχος μας είναι η έγκυρη και κατανοητή ενημέρωση για θέματα υγείας και πρόληψης. Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικό και δεν υποκαθιστά ιατρική γνωμάτευση.