O Παναγιώτης Χριστάκης είναι ένας σπουδαίος παραολυμπιονίκης στο άθλημα της κολύμβησης όπου και ασχολείται από τα τέσσερά του χρόνια. Ο 26χρονος Θεσσαλονικιός με καταγωγή από την Ίμβρο παραχώρησε συνέντευξη στην health4U.gr.

Συνέντευξη στην Κέλλυ Σαουάχ-Μαραγκουδάκη
Πότε και πώς μπήκε ο αθλητισμός στη ζωή σου; Γιατί κολύμβηση; Ποιες οι θυσίες;

παραολυμπιονίκης κολύμβησηςΑσχολήθηκα με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με το κολύμπι σε πολύ μικρή ηλικία. Το άθλημα της κολύμβησης, ήταν το πρώτο και μοναδικό άθλημα που δοκίμασα και όπως αποδείχθηκε τελικά ήταν για μένα, μιας και η πάθηση μου λέγεται «υποχονδροπλασία» 1,40εκ (συγγενής νανισμός). Το αγάπησα πραγματικά! Από τα 4 μου χρόνια μέχρι και την ηλικία των 13 κολυμπούσα στον Άρη Θεσσαλονίκης. Μετέπειτα πήγα στα Άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ), καθώς η πάθηση μου συμπεριλαμβάνεται στους Παραολυμπιακούς αγώνες και σε ηλικία 15 χρονών συμμετείχα στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες, καταλαμβάνοντας την 3η θέση στα 50μ ελεύθερο.

Τα πρώτα χρόνια του πρωταθλητισμού ήταν δύσκολα καθώς όντας μαθητής λυκείου εκτός από τις προπονήσεις είχα και το σχολείο. Οπότε οι θυσίες ήταν μονόδρομος και αργότερα ως ενήλικας διπλασιάστηκαν. ΟΧΙ εκδρομές, ΟΧΙ ξενύχτια, ΝΑΙ στον υγιεινό τρόπο ζωής και διατροφής. Σίγουρα υπήρξαν παρασπονδίες αφού και εμείς οι αθλητές, είμαστε άνθρωποι. 

Ποια ήταν τα όνειρα και οι προσδοκίες σου ως παιδί όσον αφορά τον αθλητισμό; Ποια από αυτά έχεις καταφέρει να πραγματοποιήσεις και ποιο είναι το «μυστικό» της επιτυχίας;

Όταν ξεκίνησα τον αθλητισμό ούτε κατά διάνοια φανταζόμουν το τι θα ακολουθήσει. Δεν το πίστευα ούτε στα πιο τρέλα μου όνειρα και δοξάζω την οικογένεια μου, τα αδέρφια μου τους παππούδες μου και την Παναγία που κατάφερα να είμαι αυτό που είμαι σήμερα. Δόξα τω Θεώ, έχω καταφέρει και έχω πάει παντού! Έχω συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά σε παγκόσμια πρωταθλήματα και στην Παραολυμπιάδα. Τι άλλο να θέλει ένας αθλητής για την ζωή του; Το μυστικό της επιτυχίας δεν είναι ένα, είναι πολλά. Η πίστη, η αγάπη, ο κόπος και ο πόνος για αυτό που κάνεις φέρνουν το τελικό αποτέλεσμα.

Πώς βίωσες την πρώτη συμμετοχή στους Παραολυμπιακούς Αγώνες; Αντιμετώπισες κάποια εμπόδια κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας σου;

Ρίο 2016, συμμετείχα στους Παραολυμπιακούς Αγώνες και τολμώ να πω πως δεν ήρθα αντιμέτωπος με κάποιο εμπόδιο ή κατά την προετοιμασία με κάποιον τραυματισμό. Εκείνο που θυμάμαι είναι πως όσο πλησίαζε ο καιρός να πάω στους Παραολυμπιακούς το δέος όλο και μεγάλωνε!

Διακρίσεις μέχρι σήμερα; Ποια τα συναισθήματα ενός Παγκόσμιου πρωταθλητή;

Από που να αρχίσω, θα το πάρω ανά έτος:

  • 2009 Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, 3η θέση Χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο, 2η θέση Αργυρό μετάλλιο στα 4Χ50 σκυτάλη ομαδική και 3 θέση Χάλκινο μετάλλιο στη σκυτάλη 4Χ50 ελεύθερο.
  • 2010 Παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης στο Αϊντχόφεν της Ολλανδίας, 6η θέση στα 200 μικτή ατομική και 6η θέση στα 4Χ50 σκυτάλη.
  • 2011 Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης στο Βερολίνο της Γερμανίας, 4η θέση στα 50 ελεύθερο, 5η θέση στα 50 πεταλούδα 6η θέση στα 200 μικτή και 4η θέση στην 4Χ50 μεικτή ομαδική.
  • 2013 Παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης στο Μόντρεαλ του Καναδά, 5η θέση στα 50 ελεύθερο, 8η θέση στα 100 πρόσθιο και 7η θέση στα 200 μικτή ατομική.
  • 2014 Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης στο Αϊντχόφεν της Ολλανδίας, 3η θέση Χάλκινο μετάλλιο στα 50 ελεύθερο.
  • 2016 Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης στη Μαδέρα της Πορτογαλίας, 2η θέση Ασημένιο μετάλλιο στα 50 ελεύθερο και συμμετοχή στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο 5ος Παραολυμπιονίκης στα 4Χ50 mix και 9η/10η θέση στα 50 ελεύθερο και 200 μικτή.
  • 2019 Παγκόσμιο πρωταθλήμα κολύμβησης, 10η θέση στα 50 ελεύθερο και 10η θέση στα 200 μικτή.

αργυρός παραολυμπιονίκης

(Από το 2016-2019 υπήρξε μία αποχή τριών χρόνων λόγω τραυματισμού και κούρασης).

Το 2017 παραβρέθηκες στην τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας ΧΧΙΙΙ των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων Pyeongchang 18’ όπου κλήθηκες να ανάψεις το βωμό. Ποια τα συναισθήματά σου;

παραολυμπιονίκης φλόγαΤο 2017 έτρεξα για πρώτη φορά με την Ολυμπιακή Φλόγα ως Λαμπαδηδρόμος στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης και όπως και φέτος τον Μάρτιο θα έτρεχα στην για την λαμπαδηδρομία του Τόκυο 2020, αλλά λόγω πανδημίας αναβλήθηκε. Τα συναισθήματα χιλιάδες. Χαρά, ευγνωμοσύνη, υπερηφάνεια, συγκίνηση είναι μερικά από αυτά.

Όσο αφορά το άθλημά σου, υπάρχουν αντιξοότητες στην καθημερινότητα; Αν ναι πώς τις αντιμετωπίζεις;

Κατά την γνώμη μου, το άθλημα της κολύμβησης είναι το άθλημα με τους λιγότερους τραυματισμούς. Γυμνάζει εξίσου σωστά όλους τους μυς του σώματος αρκεί βέβαια να έχεις καλή τεχνική και ευλυγισία κατά την διάρκεια της προπόνησης. Σε όλα τα αθλήματα υπάρχουν δυσκολίες όπως η καθημερινότητα της ρουτίνας κάθε μέρα ξανά και ξανά προπόνηση μετρώντας πλακάκια πισίνας πέρα-δώθε, πέρα-δώθε. Ωστόσο όλα αντιμετωπίζονται με καλή προετοιμασία, αγάπη και πίστη για αυτό που κάνουμε.

Η σχέση Αθλητή – Προπονητή είναι πολύτιμη. Ποια είναι η δική σας σχέση με τον προπονητή σας;

παραολυμπιονίκης κολύμβησηςΜε τον προπονητή μου, τον Γρήγορη Σπανούδη έχουμε την ιδανική σχέση. Ξέρει ακριβώς τα «κουμπιά» μου, ξέρει τι πρέπει να κάνει την συγκεκριμένη ώρα και την συγκεκριμένη στιγμή. Το Α και το Ω για έναν αθλητή είναι η ψυχολογία. Ουσιαστικά κοπιάζεις έναν ολόκληρο χρόνο για μια υπόθεση δύο λεπτών. Όσο διαρκεί ο αγώνας σου. Δεν υπάρχει περιθώριο λάθους. Θέλω να του πω ένα δημόσιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ», που με ανέχεται και με  προπονεί όλα αυτά τα χρόνια, διότι να γνωρίζεις πως δεν είμαι και ο πιο εύκολος χαρακτήρας.

 

Πώς το ελληνικό κράτος βοηθά έναν Αθλητή Παραολυμπιονίκη;

Βοηθάει, βεβαίως και βοηθάει, ωστόσο, κατά τη γνώμη μου οφείλει να βοηθήσει και στηρίξει ακόμη περισσότερο. Πιστεύω πως συγκριτικά με όσα έχει προσφέρει ο εκάστοτε Έλληνας Παραολυμπιονίκης είναι λίγα αυτά που προσφέρει το ελληνικό κράτος για αυτόν.

πρώτος παραολυμπιονίκης

Ως μόλις 26 χρονών και λαμπρό παράδειγμα αθλητή, ποια η η συμβουλή σου προς τους νέους για την πραγματοποίηση των ονείρων τους;

Η συμβουλή προς τα στα νέα παιδιά είναι στο ξεκίνημα ενός αθλήματος τους και στην μετέπειτα πορεία τους να μην τα παρατήσουν στην πρώτη δυσκολία. Να συνεχίσουν να επιμένουν και να προσπαθούν και ας προκύψουν δυσκολίες ή αποτυχίες. Να αγωνίζονται, να κάνουν θυσίες γιατί το μόνο σίγουρο πως μια μέρα οι κόποι τους θα ανταμειφθούν!