Γράφει ο Πέτρος Δρέττας

Χειρ. Ουρολόγος- Ανδρολόγος

Ακαδημαϊκός Υπότροφος Ουρολογικής Κλινικής Πανεπιστημίου Πατρών

Στην προ-κορονοιού εποχή το πέρασμα των 50 για τον άνδρα συνοδεύοταν από ένα μεγάλο πάρτυ, μερικές βαρύγδουπες ευχές – τώρα ξεκινάνε τα καλύτερα κλπ κλπ -, η στην χειρότερη των περιπτώσεων από μία κρίση μέσης ηλικίας. Στην μετά-κορονοιού εποχή το ίδιο πέρασμα θα μοιάζει λίγο πιο δύσκολο. Τα πάρτυ θα αντιμετωπίζονται μάλλον με καχυποψία , οι ευχές θα είναι λίγο πιο πεζές -#μένουμε σπίτι, #πλένουμε τα χέρια-, και κατά πάσα πιθανότητα το ανδρικό προσδόκιμο επιβίωσης θα ελαττωθεί , – ο  κορονοϊός μοιάζει να προτιμά το ‘ισχυρό φύλλο’-, οπότε τα 50 λογικά θα είναι κάτι παράπανω από το μισό της ηλικίας μας, -όχι ότι πριν φτάναμε όλοι τα 100!

Η αλήθεια έιναι ότι στην εποχή της επικοινωνιακής τρομολαγνίας και της άκρατης ιατρικής πληροφόρησης και παραπληροφόρησης , το να είσαι πενηντάρης είναι μάλλον μια δύσκολη υπόθεση. Το σύνολο σχεδόν των ιατρικών ερευνών και μελετών έχει σαν σημείο αναφόρας το νούμερο αυτό, όταν αναφέρεται σε ανδρικά ιατρικά  η και λιγότερο ιατρικά προβλήματα.

Όπως συχνά μας ενημερώνει ο ιατρικός εποικωνιακός τύπος οι 50αρηδες πχ είμαστε η ομάδα που σταθερά είναι σε υψηλό κίνδυνο για καρδαγγειακά επεισόδια , δηλαδή οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Στις ίδιες μελέτες το ηλικιακό μας γκρουπ, σχεδόν πάντα αναφέρεται σα σημείο καμπής για τα λεγόμενα νοσήματα φθοράς πχ την αρτηριακή υπέρταση και τον σακχαρώδη διαβήτη. Αν δε η πληροφόρηση αφορά στα ουρολογικά θέματα τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Ο καρκίνος του προστάτη αφορά αυτην δεκαετία στο μεγαλύτερο του ποσοστό πλέον , εξάλλου ο έλεγχος του πρέπει να ξεκινάει κάπου εδώ, οι δυσκολίες στην ούρηση ίσως έχουν ξεκινήσει νωρίτερα αλλά εδώ γίνονται μεγαλύτερες  – ‘το να σηκώνεται μία φορά την νύχτα για ούρηση ένας άνδρας μετά τα 50 είναι ϊατρικά αποδεκτό’-, ενώ στα ανδρολογικά προβλήματα η καμπύλη νοσηρότητας αυξάνεται πιο γρήγορα από εκεινή της Covid-19 και σίγουρα δεν υποχωρεί σε δύο εβδομάδες όσο και αν #μένουμε σπίτι.

Στην ίδια κατεύθυνση και οι περισσότερες πληροφορίες από τους συναδέλφους ενδοκρινολόγους (θερεοειδής), ψυχιάτρους (κρίσεις άγχους), γαστρεντερολόγους (καρκίνος του παχέως εντέρου), για να μην αναφερθούμε στους οφθαλμίατρους, (έβαλα και εγώ γυαλιά )!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά η τελευταία πανδημία της ανθρωπότητας, ο κορονοϊός, μοιάζει να ενδαφέρεται και εκείνος για το ανδρικό φύλλο περισσότερο από το γυναικείο. Οι καθημερινές αναφορές που έρχονται στο φως της δημοσιότητας πχ από την μαρτυρική Ιταλία περιγράφουν ότι το 58% των κρουσμάτων και το 72% των θανάτων αφορούσαν άνδρες. Επίσης, οι νοσηλευόμενοι άνδρες με νόσο Covid-19 την ίδια περίοδο είχαν 75% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν συγκριτικά με τις νοσηλευόμενες γυναίκες. Και αυτό παρόλο το γεγονός ότι οι γυναίκες φαίνεται να είναι πιο ευαίσθητες σε έναν άλλο ανανπνευστικό ίο, αυτόν την γρίπης. Αναλογικά ίδιες πληροφορίες έχουμε και από την χώρα μας.

Η εξήγηση που δίνεται είναι τόσο επηδιμιολογική όσο και γενετική. Οι άνδρες καπνίζουμε περισσότερο και όσο και αν δεν μας αρέσει η επίδραση του στο πνεύμονα είναι αθροιστική ( το μέτρο είναι p/d , πακέτα την ημέρα δηλαδή). Ταυτόχρονα όμως μοιάζει πως εκείνο το μικρό κομματάκι που λείπει από το Y χρωμόσωμα μας  σε σχέση με το Χ, να μας δίνει μοναδικά ανδρικά χαρακτηριστικά  και να παίρνει σημαντικές πληροφορίες και λειτουργίες του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Αν κάποιος άνδρας λοιπόν είχε την τύχη να ξεκινάει ή να περνάει την πέμτπη δεκαετία της ζωής του στις μέρες μας , και μόνο ακούγοντας αυτά , είναι εύκολο πραγματικά να γίνει το επόμενο ραντεβού σε μία μεγάλη λίστα αναμονής ψυχιατρικού ιατρείου!!

Παραφράζοντας όμως, μια ρήση που λέει ότι, ένας θάνατος είναι τραγωδία , ένα εκατομμύριο θάνατοι είναι στατιστική ίσως μπορούμε να βρούμε και τη απάντηση στο ιατρικό και φιλοσοφικό ερώτημα των 50. Δεν χρειάζεται να γίνουμε στατιστική αν κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας πιο καλα. Αν τον σεβαστούμε και αν προσέξουμε τα σημάδια που στέλνει το σώμα μας και το μυαλό μας.

Οι 50αρηδες πχ μπορούμε να κάνουμε πολλά. Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα! Το τρίπτυχο επαγγελματίας –σύντροφος/εραστής – μπαμπάς απαιτεί τεράστιο βιολογικό και πνευματικό κάματο. Δεν είναι απαραίτητο αύτο να είναι πάντα διαθέσιμο.

Τα νοσήματα ΄φθοράς’ πραγματικά ξεκινάνε κάπου εδώ. Αλλά οι 50αρηδες έχουμε πλέον την ικανότητα να καταλαβαίνουμε τη διαφορά στο σώμα μας. Το υποκρινόμαστε ότι δεν συμβαίνει τίποτα και θα περάσει μάλλον δεν είναι δόκιμο. Ευτυχώς και στην χώρα μας  μπορούμε να κάνουμε ιατρικές παρεμβάσεις στα περισσότερα από αυτά.

Η σεξουαλικότητα του 50αρη είναι διαφορετική από εκείνη του 20αρη. Όχι χειρότερη , απλά διαφορετική. Μην προσπαθήσετε να μοιάσετε στους γιούς σας. Δεν είναι καλό από όποια πλευρά και να το δεις. Εξάλλου η εμπειρία μετράει.

Η περίοδος που ο άνθρωπος δεν είναι ούτε νέος (να νοιώθει ίσως ότι μπορεί να κάνει τα πάντα) αλλά ούτε και πολύ μεγάλος ( να νοιώθει ίσως ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα ) δημιουργεί συχνά έντονη συναισθηματική φόρτιση. Φόρτιση που γίνεται μεγαλύτερη από την οικονομική ανασφάλεια και την αγωνία για το μέλλον, το δικό μας και των ανθρώπων που αγαπάμε.

Σε αυτή τη στιγμή της ανθρωπότητας , οι 50αρηδες έχουμε μάλλον τα περισσότερα πλεονεκτήματα. Έχουμε εμπειρία, έχουμε διαχειριστεί και άλλες στιγμές υπερβολικού άγχους , έχουμε ευελιξία (αν όχι σωματική σίγουρα πνευματική ), ξέρουμε τι θέλουμε ( και αν όχι είναι ευκαιρία να το αναζητήσουμε ) , έχουμε ήδη δημιουργήσει, έχουμε  ήδη ΄τρέξει΄( δεν χρειάζεται να στελνουμε B6 στο κινητό ), μπορούμε να κρίνουμε , έχουμε μάθει να περιμένουμε και σίγουρα ξέρουμε καλά να #πλένουμε τα χέρια.

Λένε ότι σε κάθε κακό υπάρχει πάντα ένα καλό. Στην Covid-19 εποχή το καλό  είναι ίσως ότι έχουμε να κάνουμε πράγματα όταν #μένουμε σπίτι. Ολα αυτά που παραμελήσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι καιρός να ονειρευτούμε ,να αναλογιστούμε, να οργανώσουμε. Όσο δύσκολο και αν ακούγεται, -δεν αλλάζει η ρουτίνα σε δύο εβδομάδες, όσες οδηγίες και να δοθούν-,  ίσως είναι η στιγμή να φτιάξουμε τα επόμενα 50 χρόνια. Και στις μέρες αυτό μοιάζει εξαιρετικά πολύτιμο.

Ας σταματήσουμε να  ‘τρέχουμε’ για λίγο τόσο πολύ. Ας τρέξουμε μόνο για άθληση.