Η δημόσια αναγνώριση του σημαντικού ρόλου του συστήματος υγείας από τους πολίτες και το κράτος αποτέλεσε τη θετική συνέπεια της πανδημίας. Στα αρνητικά της περιλαμβάνονται οι ελλείψεις σε μέσα ατομικής προστασίας, ειδικά στην αρχή και η αδυναμία πραγματοποίησης τεστ Covid19 στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας(ΠΦΥ). Επίσης οι ελλείψεις προσωπικού στην ΠΦΥ και η αποδυνάμωσή της λόγω των μετακινήσεων προσωπικού στα νοσοκομεία.

Τα παραπάνω αποτελούν απόψεις επαγγελματιών υγείας και προκύπτουν από έρευνα για το πρώτο επιδημικό κύμα της Covid19 στην Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκε από το Ερευνητικό Δίκτυο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του ΑΠΘ. Η έρευνα παρουσίασε την θετική και αρνητική μορφή της πανδημίας.

Στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί ο βαθμός ετοιμότητας των επαγγελματιών υγείας

Ακόμη στόχος της έρευνας είναι η εξοικείωση των επαγγελματιών υγείας με τις επίσημες οδηγίες του ΕΟΔΥ και η ανάλυση των προβληματισμών και των ανησυχιών τους σε σχέση με την εμπλοκή τους στη διαχείριση της πανδημίας. Όπως προκύπτει από την έρευνα, στη διάρκεια του πρώτου κύματος, το 75% των επαγγελματιών υγείας χρησιμοποίησε ως πηγή ενημέρωσης τις ιστοσελίδες του υπουργείου Υγείας και του ΕΟΔΥ. Ήταν επίσης εξοικειωμένο με τα κριτήρια παραπομπής ενός ασθενούς στο νοσοκομείο.

Οι κύριες ανησυχίες των συμμετεχόντων αφορούσαν την επάρκεια προσωπικού 79%, τις ελλείψεις σε μέσα ατομικής προστασίας (μάσκες, στολές κ.λπ.) 90%. Επίσης αφορούσαν την πιθανότητα νόσησης του προσωπικού 75%, αλλά και την προστασία των μελών της
οικογένειάς τους 86%. Οι αρχικές μεγάλες ελλείψεις σε μέσα ατομικής προστασίας στην αρχή της πανδημίας καλύφθηκαν σταδιακά, ιδίως στον δημόσιο τομέα, ενώ σημαντικό
ρόλο σε αυτό έπαιξαν και οι δωρεές, κυρίως από ιδιώτες.

Η άυλη συνταγογράφηση χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα

Η λειτουργία της ΠΦΥ περιορίστηκε στην τηλεφωνική, κυρίως, επικοινωνία των επαγγελματιών υγείας με τους ασθενείς με χρόνια προβλήματα και στην πραγματοποίηση της συνταγογράφησης χρόνιων αγωγών, χωρίς τη φυσική παρουσία των ασθενών με τη βοήθεια συγγενών, του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», της τοπικής αυτοδιοίκησης και των φαρμακοποιών.

Η άυλη συνταγογράφηση χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα. Με τη μη λειτουργία των τακτικών
ιατρείων και την περιορισμένη επικοινωνία ιατρών και ασθενών, η διαχείριση
χρόνιων νοσημάτων, όπως και τα προγράμματα πρόληψης, έμειναν πίσω.