Ο ΠΟΥ αποκάλυψε το Μάρτιο τη νέα στρατηγική κατά της γρίπης για την περίοδο 2019-2030. Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ Dr.Tedros τόνισε χαρακτηριστικά : ” η απειλή της πανδημίας της γρίπης είναι πάντα παρούσα” και εξέφρασε την ανάγκη για επιπλέον προσπάθειες προς την βελτίωση της ετοιμότητας τόσο για την εποχική όσο και για την πανδημική γρίπη σε εθνικό/παγκόσμιο επίπεδο.

ΠΑΝΔΗΜΙΚΗ ΙΝΦΛΟΥΕΝΤΖΑ (ΓΡΙΠΗ)

Υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ πανδημικής και εποχικής γρίπης σχετικά με τον ιό, τον τρόπο μετάδοσης και το γενικότερο αντίκτυπο. Η εποχική γρίπη συμβαίνει κάθε χρόνο, εξάπαντος, συνήθως κατά τους χειμερινούς μήνες και εξελίσσεται σταθερά από χρόνο σε χρόνο , μια διαδικασία που αναφέρεται ως αντιγονική μετατόπιση. Αυτή η αργή εξέλιξη σημαίνει ότι ο ιός παραμένει οικείος προς τον ανθρώπινο πληθυσμό και το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα διατηρούν ένα επίπεδο ανοσίας από προηγούμενη έκθεση. Επίσης, μπορούμε να προβλέψουμε σε ένα βαθμό, ποια στελέχη αναμένονται την επόμενη περίοδο, κάτι που μας επιτρέπει να αναπτύξουμε εμβόλια έναντι στα πιο πιθανά στελέχη του ιού.

Αντιθέτως, τα πανδημικά στελέχη μπορούν να εξελιχθούν πολύ πιο γρήγορα, μέσω αντιγονικής εκτροπής για παράδειγμα όταν κυκλοφορεί ως ζωονόσος. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να οδηγήσουν σε στέλεχος άγνωστο για τον ανθρώπινο πληθυσμό. Όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ένα νεοεμφανισθέν ή επανεμφανισθέν στέλεχος του ιού, υπάρχει πολύ μικρή φυσική ανοσία και μπορεί να μην υπάρχει αποτελεσματικό εμβόλιο άμεσα διαθέσιμο για αυτό το στέλεχος (τα αντιικά φάρμακα μπορεί να είναι επίσης λιγότερο αποτελεσματικά). Επιπρόσθετα, τα πανδημικά στελέχη συχνά προκαλούν σοβαρή νόσο σε υγιείς ενήλικες ενώ, η εποχική γρίπη εμφανίζεται στη σοβαρότερη μορφή της σε ευπαθείς πληθυσμούς όπως παιδιά, ηλικιωμένοι, έγκυες και χρόνιοι ασθενείς.

Η στρατηγική του ΠΟΥ για τη γρίπη
Δύο βασικοί στόχοι :
1. Η δημιουργία βελτιωμένων εργαλείων πρόληψης/ανίχνευσης/διαχείρισης-ελέγχου/θεραπείας της γρίπης
2. Η σφυρηλάτηση και η διατήρηση ενός εθνικού σχεδίου πρόληψης, επιτήρησης , προετοιμασίας και επαρκούς αντιμετώπισης

Μπορεί να φαίνονται σχετικά όμοιοι στόχοι αλλά διαφέρουν σε κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία. O πρώτος στόχος αφορά τη διαθεσιμότητα των εργαλείων , συμπεριλαμβανομένων των αντιικών φαρμάκων και των εμβολίων. Εδώ να σημειωθεί ότι μπορεί να μην υπάρχουν διαθέσιμα αντιικά φάρμακα και εμβόλια για να καταπολεμηθούν τα πανδημικά στελέχη του ιού. Οι ΗΠΑ και οι άλλες χώρες διαθέτουν απόθεμα εμβολίων για την πανδημική γρίπη-βασισμένα σε στελέχη που απομονώθηκαν ως τα πιο πιθανά να προκαλέσουν πανδημία. Παρόλα αυτά, είναι σε περιορισμένο απόθεμα και μπορεί να μην είναι απαραιτήτως αποτελεσματικά στο στέλεχος που θα αναδυθεί . Αναφορικά με την εποχική γρίπη, ο στόχος περιλαμβάνει προόδους όπως το παγκόσμιο εμβόλιο για τη γρίπη, το απαύγασμα της συγκεκριμένης έρευνας.

Ο δεύτερος στόχος αναφέρεται κυρίως σε εθνικά προγράμματα συμπεριλαμβανομένων πολιτικών και πρωτοκόλλων. Ο ΠΟΥ τονίζει ότι τα τέτοια εθνικά προγράμματα και πολιτικές συνεισφέρουν στην παγκόσμια υγειονομική ασφάλεια και έγκειται στην κάθε χώρα να αναπτύξει και να υλοποιήσει τέτοια προγράμματα.