Η κ. Ζωή Σάκκουλα εργάζεται στον τομέα της Υγείας 32 ολόκληρα χρόνια, ενώ την τελευταία δεκαετία έχει αναλάβει καθήκοντα προϊσταμένης στην ΜΑΦ-ΜΣΕ του Γενικού Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα». Μέσω ενός μοτίβου ερωτοαπαντήσεων γνωρίσαμε την αδιάκοπη, απαραίτητη και απαιτητική εργασία του/της νοσηλευτή/τριας. 

Συνέντευξη στην Κέλλυ Σαουάχ-Μαραγκουδάκη 

Ο όρος «ρουτίνα» στο λεξιλόγιο των νοσηλευτών

Οι νοσηλευτές που δραστηριοποιούνται στον τομέα της Υγείας και ειδικότερα στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας το μόνο που δεν έχουν είναι ρουτίνα. Καθημερινά βιώνουν επείγοντα περιστατικά με πολλή δουλειά και δύσκολες συνθήκες. Οι νοσηλευτές στις Μ.Ε.Θ. αναλαµβάνουν συχνά την ευθύνη της παροχής φροντίδας υψηλής ποιότητας. Οι νοσηλευτές, όπως είναι ευρύτατα γνωστό, με το αμείωτο ενδιαφέρον τους να απαλύνουν τον πόνο των ασθενών είναι πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο κοινωνικό σύνολο. Θα μπορούσε να αναφερθεί ότι το επάγγελμα τους είναι από τα πιο ανθρώπινα. Οπότε όσες δυσμενείς συνθήκες και αν καλούνται να αντιμετωπίσουν το φιλότιμο και η αγάπη των ασθενών, βοηθά να ξεπεραστεί κάθε αίσθημα σωματικής ή ψυχολογικής κούρασης.

Το φαινόμενο της πανδημίας στην χώρα

Εν μέσω του νέου κύματος της πανδημίας η Ελλάδα συνεχίζει να παραμένει μια από τις ασφαλέστερες χώρες, καθώς κατατάσσεται 131η στην παγκόσμια κατάταξη κρουσμάτων. Σε αυτό σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν ιατροί, νοσηλευτές, διασώστες, γενικώς σύσσωμο το  ιατρικό προσωπικό, δίνοντας καθημερινά μάχες για να θεραπεύσουν ή να κρατήσουν ζωντανούς όσους νόσησαν από το νέο κορονοϊό.

Ζωή Σάκκουλα: Προϊσταμένη στην ΜΑΦ-ΜΣΕ του Γενικού Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα»

«Οι ασθένειες έχουν προχωρήσει. Ασθένειες που με τα χρόνια είχαν εξαλειφθεί, με το μεταναστευτικό κλίμα (απουσία εμβολίων, κακές συνθήκες υγιεινής, κατανάλωση μολυσμένου νερού πριν ή κατά τη διάρκεια της μεταναστευτικής διαδικασίας κ.τ.λ.) εμφανίστηκαν ξανά. Πανδημία βέβαια δεν είχαμε ξανανιώσει, πλην του φαινομένου του ιού της γρίπης Η1Ν1. Ωστόσο, η εξάπλωση της γρίπης καθώς και οι επιπτώσεις της ήταν ηπιότερες» δήλωσε η προϊσταμένη του «Αλεξάνδρα» στην health4U.gr.

Η πορεία του κορονοϊού από τον Μάρτιο μέχρι σήμερα

«Θεωρώ πως παγκοσμίως, το πρώτο διάστημα δε δόθηκε όση προσοχή έπρεπε καθώς όλοι πίστευαν πως επρόκειτο για έναν παροδικό ιό, ο οποίος θα περνούσε δίχως να αφήσει το αποτύπωμα του. Τον Μάρτιο που πρωτοεμφανίστηκε ο ιός στην Ελλάδα ήταν άγνωστος. Σταθήκαμε ”τυχεροί” στην ατυχία άλλων χωρών αφού η ραγδαία μεταδοτικότητα του ιού και ο μεγάλος αριθμός θανάτων οδήγησε την κυβέρνηση να πάρει έγκαιρα μέτρα. Όμως μετά την άρση των μέτρων και τη λήξη της καραντίνας ως πολίτες επαναπαυτήκαμε αφού ο αριθμός των κρουσμάτων ήταν πολύ μικρός και ο αριθμός των θανόντων μικρότερος. Και έτσι αυξήθηκαν κρούσματα και θάνατοι». 

Πόσους ασθενείς έχετε στην επίβλεψη σας εν καιρώ πανδημίας και πόσους περίπου πρέπει να έχει στην επίβλεψή του ένας νοσηλευτής για να κάνει σωστά τη δουλειά του; Αυξήθηκε ο αριθμός λόγω κορονοiού; 

Ο αριθμός των ασθενών δεν αυξήθηκε εξαιτίας της πανδημίας. Ελάχιστες φορές μονάχα. Αυτό οφείλεται ξεκάθαρα στα μέτρα που λήφθηκαν άμεσα και στην ενεργοποίηση του κρατικού μηχανισμού. Ωστόσο, όπως και πρώτα-προ κορονοϊού εποχή- να αναφέρω πως μέσα σε ένα βράδυ μόνο δύο νοσηλευτές καλούνταν να εργαστούν για δέκα ασθενείς, οι οποίοι ήταν διασωληνωμένοι. Αυτό συνεπάγεται πως ο ένας βρισκόταν στο τμήμα της ΜΕΘ και ο δεύτερος επιτηρούσε και φρόντιζε όσους βρίσκονται στο εξωτερικό τμήμα, στη ΜΣΕ. Δυστυχώς, δεν έχουμε ούτε τον κατώτερο αριθμό αναλογίας νοσηλευτή με ασθενή. Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε ένας νοσηλευτής να αντιστοιχεί σε τρεις ασθενείς. 

Σε ερώτηση της health4U για το αν από την έναρξη της πανδημίας στην Ελλάδα υπήρξε στιγμή που φοβήθηκε όντας εργαζόμενη σε νοσοκομείο όπου ερχόταν αντιμέτωπη με επιβεβαιωμένα κρούσματα, απάντησε πως σε φυσιολογικά πλαίσια υπήρχε μια ανησυχία καθώς ο φόβος κατά την είσοδο στην μονάδα εξαλείφεται. Μια ανησυχία μην τυχόν και μεταφέρει τον ιό στο σπίτι, στα παιδιά και τους γονείς της. Και συμπλήρωσε πως με την εμφάνιση του κορονοϊού άλλαξε ριζικά η καθημερινότητα τόσο η δική της όσο και των συναδέλφων της. Η μάσκα έγινε «δεύτερο δέρμα». Σταμάτησαν να έρχονται σε επαφή με δικούς τους ανθρώπους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Άλλαζαν τα ρούχα τους σχεδόν έξω από το σπίτι. «Υπήρξαν φορές που η ύπαρξη ενός κρούσματος ή ενός ύποπτου περιστατικού με ανάγκαζε να κλείνομαι στο δωμάτιο μου μη μπορώντας να αγκαλιάζω τις κόρες μου» σημείωσε.

Μια πρόβλεψη μέχρι το τέλος του χρόνου 

«Εάν δεν αναλάβουμε προσωπικά ο καθένας μας την ευθύνη που του αναλογεί στο διάστημα των επόμενων μηνών θα έρθουμε αντιμέτωποι με νούμερα τριψήφια. Εξοπλισμός προς το παρόν υπάρχει, και αυτό οφείλεται στον μικρό αριθμό που εισήχθησαν σε νοσοκομεία. Δεν ξέρω αν θα είναι αρκετός όταν θα δούμε  τα αποτελέσματα της ατομικής ανευθυνότητας», τόνισε η κ. Σάκκουλα.

«Ο αριθμός του ιατρικού προσωπικού των νοσοκομείων δεν αρκεί! Μπορεί να έχουν πραγματοποιηθεί προσλήψεις σε νοσοκομεία αναφοράς, όμως στα υπόλοιπα νοσοκομεία που θα κληθούν να «σηκώσουν το βάρος» όπως των άλλων περιστατικών-διότι δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο τον κορονοϊό- το προσωπικό μειώθηκε», συμπλήρωσε. 

Τέλος επισήμανε ότι με την ορθή αξιολόγηση της κατάστασης από τους υπεύθυνους του εκάστοτε νοσοκομείου και με την ανάληψη της ατομικής ευθύνης του καθένα μας ξεχωριστά θα επιτευχθεί ο ένας και μοναδικός σκοπός που δεν είναι άλλος από την υγεία!

Το μήνυμα των νοσηλευτών

«Βοηθήστε μας να μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε!»