Έρευνα: Ο Σαίξπηρ ενισχύει την σύνδεση ιατρών και ασθενών

Σαίξπηρ γιατρός ασθενής

Ο δρ Ντέιβιντ Τζέφρι, γιατρός παρηγορητικής φροντίδας, έχει προτείνει ότι η μελέτη των έργων του Σαίξπηρ θα μπορούσε να βοηθήσει τους φοιτητές Ιατρικής να συνδεθούν στενότερα με τους ασθενείς τους.

Γράφοντας στο περιοδικό της Βασιλικής Εταιρείας Ιατρικής, του Τμήματος Παρηγορητικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, διερευνά πώς η ενσυναισθητική προσέγγιση του θεατρικού συγγραφέα η ικανότητα κατανόησης και κοινής χρήσης των συναισθημάτων  μπορεί να ενισχύσει τη σχέση ασθενούς – γιατρού.

Η πανδημία δημιούργησε πρόκληση

Ο δρ Τζέφρι γράφει ότι η ιδέα πως τα συναισθήματα είναι διαταρακτικά και πρέπει να ελεγχθούν είναι βαθιά ριζωμένη στην ιατρική εκπαίδευση και πρακτική, δημιουργώντας γιατρούς που απέχουν από τους ασθενείς. Η πανδημία του κορανοϊού, λόγω της ανάγκης προσωπικής προστασίας, κοινωνικής απόστασης και εξ αποστάσεως εργασίας, δημιούργησε προκλήσεις στη δημιουργία ενσυναισθητικών σχέσεων μεταξύ ασθενών και γιατρών.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η μελέτη των έργων του Σαίξπηρ μπορεί να είναι ένας δημιουργικός τρόπος ενίσχυσης των ενσυναισθητικών προσεγγίσεων σε φοιτητές Ιατρικής. Βασιζόμενος σε αναφορές από τους «The Tempest, As You Like It» και «King Lear», γράφει: «Είναι αξιοσημείωτο ότι τα έργα του Σαίξπηρ παραμένουν επίκαιρα μέχρι και σήμερα. Φαίνεται ότι είχε την ικανότητα να προβλέψει τις σκέψεις μας, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης».

Η ενσυναίσθηση αποτελεί κεντρικό μέρος της ιατρικής πρακτικής

Ο δρ Τζέφρι περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο Σαίξπηρ απεικονίζει τον κόσμο από την οπτική γωνία του άλλου ατόμου, όχι μόνο με το πώς τον κατανοεί, αλλά και μέσω των συναισθημάτων και των ηθικών τους προοπτικών. Αυτή η προσέγγιση, γράφει, δημιουργεί έναν χώρο για ερμηνεία και προβληματισμό. «Η δημιουργία ενός τέτοιου χώρου προβληματισμού αποτελεί κεντρικό μέρος της κλινικής πρακτικής και της ιατρικής εκπαίδευσης».

Και προσθέτει: «Ο Σαίξπηρ μιλάει σε περιόδους κρίσης, υπογραμμίζοντας την κεντρικότητα των ενσυναισθητικών ανθρώπινων σχέσεων. Οι ανθρωπιστικές επιστήμες βρίσκονται συχνά στο περιθώριο της ιατρικής εκπαίδευσης, αλλά πρέπει να είναι κεντρικές για την αλλαγή της ιατρικής κουλτούρας. Μέσω μιας ειδικής ενότητας μελέτης, θα ήταν ένας τρόπος εισαγωγής των σπουδών του Σαίξπηρ στο προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών».

Στοιχεία από: medicalxpress.com