Ο ιός HIV (ιός ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας) είναι ένας ιός που προσβάλλει κύτταρα που βοηθούν το σώμα να καταπολεμήσει διάφορες μολύνσεις. Ως εκ τούτου το άτομο είναι πιο ευάλωτο σε λοιμώξεις και ασθένειες. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ο HIV μπορεί να οδηγήσει στην ασθένεια AIDS (σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας).

Το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να απαλλαγεί από τον ιό. Με την λήψη όμως του φαρμάκου κατά του HIV (που ονομάζεται αντιρετροϊκή θεραπεία ή ART), τα άτομα μπορούν να ζήσουν μακρά και υγιή ζωή. Ακόμα μπορεί να αποτραπεί η μετάδοση του σε σεξουαλικούς συντρόφους. 

O HIV μεταδίδεται μέσω επαφής με ορισμένα σωματικά υγρά, συνήθως κατά τη διάρκεια σεξουαλικής επαφής χωρίς προστασία ή μέσω της ανταλλαγής συριγγών. Από το 1981, ο HIV είναι μιας από τις πιο θανατηφόρες και επίμονες επιδημίες της ανθρωπότητας.

Τι είναι το AIDS;

Το AIDS είναι το τελευταίο στάδιο της μόλυνσης από τον ιό HIV. Συμβαίνει όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος έχει υποστεί σοβαρή ζημιά λόγω του ιού. Στις Η.Π.Α., τα περισσότερα άτομα με HIV δεν αναπτύσσουν AIDS, λόγω των φαρμάκων που υπάρχουν. Ο HIV θεωρείται ότι έχει εξελιχθεί σε AIDS όταν: ο αριθμός των κυττάρων CD4 πέφτει κάτω από 200 ανά κυβικό χιλιοστό του αίματος (200 κύτταρα / mm3). (Σε κάποιον με υγιές ανοσοποιητικό σύστημα, οι αριθμοί CD4 κυμαίνονται μεταξύ 500 και 1.600 κύτταρα / mm3.)

Χωρίς ιατρική περίθαλψη, τα άτομα με AIDS συνήθως επιβιώνουν περίπου 3 χρόνια. Οι άνθρωποι που ξεκινούν ART αμέσως μετά την διάγνωση του HIV μπορούν να περιορίσουν σε τεράστιο βαθμό τις επιπτώσεις του, για αυτό ο έλεγχος του HIV είναι τόσο σημαντικός.

Αυξημένες αυτοκτονίες μεταξύ οροθετικών ατόμων

Σε πρόσφατη μελέτη του AIDS Care, φανερώθηκε ότι υπάρχουν αυτοκτονικές σκέψεις και απόπειρες μεταξύ των οροθετικών ατόμων. Είναι πολύ πιο πιθανό άτομα με HIV να πεθάνουν από αυτοκτονία σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Δεδομένου ότι η μόλυνση από τον ιό HIV μπορεί να αντιμετωπιστεί σωστά με την κατάλληλη φροντίδα, προκαλείται έκπληξη για τον αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας των ατόμων αυτών.

Χρησιμοποιώντας ιατρικά αρχεία 2.000 οροθετικών ατόμων, απομονώθηκαν κλινικοί και δημογραφικοί παράγοντες που σχετίζονται με αυτοκτονικές σκέψεις και συμπεριφορές. Τα άτομα με διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) και ιστορικό χρήσης ουσιών είχαν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο για αυτοκτονικές σκέψεις και συμπεριφορές. Τα πορίσματα αυτά βασίστηκαν σε προηγούμενη έρευνα που αποκάλυψε σημαντικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της κατάχρησης ουσιών, της βίας και του AIDS.

Νέοι τρόποι φροντίδας από τις ειδικές δομές

Τα ευρήματα δείχνουν ότι για να μειωθεί ο κίνδυνος αυτοκτονίας σε αυτόν τον πληθυσμό, οι ομάδες φροντίδας πρέπει να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Αυτό σημαίνει τη στενή παρακολούθηση ασθενών με συμπτώματα μετατραυματικού στρες, χρήσης ουσιών, και μείζονας καταθλιπτικής διαταραχής.

Ευτυχώς, οι τεκμηριωμένες θεραπείες μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα αυτών των διαταραχών, τα οποία με την σειρά τους οδηγούν σε μείωση του κινδύνου αυτοκτονίας. 

Τα οροθετικά άτομα που σκέφτονται να αυτοκτονήσουν, πρέπει να δουν ότι η ζωή τους αξίζει. Τώρα που οι αντιρετροϊκές θεραπείες μπορούν μπορούν να χαρίσουν μακροχρόνια φυσική υγεία για τα άτομα αυτά, οφείλουμε να ανταποκριθούμε και στις συναισθηματικές ανάγκες τους. 

Πηγή

https://www.hiv.gov/

https://medicalxpress.com/