Η ηθοποιός αγωνίζεται με την αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα,κατα την οποία ακομα και ένα μικρό κόψιμο στο δέρμα μπορεί να οδηγήσει σε βαριά αιμορραγία.Εντούτοις εξακολουθεί να συμμετέχει σε ταινείες,έχει πάρει σημαντικά βραβεία και έφερε στον κόσμο 3 παιδιά.

Η αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα (ITP) είναι μια διαταραχή που μπορεί να οδηγήσει σε εύκολο ή εκτεταμένο μωλωπισμό και αιμορραγία. Συνοδεύεται από ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων (τα κύτταρα που προκαλούν το πήξιμο του αίματος). Η αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα επηρεάζει και παιδιά και ενήλικες. Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν  αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα μετά από μία ιογενή μόλυνση και συνήθως αναρρώνουν χωρίς θεραπεία. Παρόλα αυτά, στους ενήλικες, η κατάσταση αυτή συχνά γίνεται χρόνια.

Οι χρόνιες ή οι σοβαρές καταστάσεις ITP απαιτούν θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή ή σε σπάνιες και κρίσιμες περιπτώσεις, με χειρουργείο.

Συμπτώματα:Η αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα μπορεί να μην δείξει κανένα σημάδι ή σύμπτωμα, παρόλα αυτά, όταν τα συμπτώματα γίνουν αντιληπτά, μπορεί να περιλαμβάνουν:
  • Εύκολος και εκτεταμένος μωλωπισμός.
  • Επιφανειακή αιμορραγία στο δέρμα η οποία εμφανίζεται σαν εξάνθημα (συνήθως εμφανίζεται στο κάτω μέρος των ποδιών).
  • Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα.
  • Ξαφνικές ρινορραγίες.
  • Αίμα στα ούρα ή τα κόπρανα.
  • Ασυνήθιστα μεγάλη ροή περιόδου.
  • Αιμορραγία στα ούλα (ειδικά μετά από οδοντιατρική παρέμβαση).
  • Κούραση.
Αίτια:Η ακριβής αιτία της αυτοάνοσης θρομβοπενικής πορφύρας είναι άγνωστη. Το αυτοάνοσο φέρει την έννοια της “άγνωστης αιτίας”. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι στα άτομα με ITP, το ανοσοποιητικό σύστημα δυσλειτουργεί και προσβάλλει τα αιμοπετάλια σαν να είναι ξένες ουσίες. Αυτή η διαδικασία έχει ως αποτέλεσμα μικρότερο αριθμό κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων. Καθώς ο αριθμός των αιμοπεταλίων μειώνεται, ο κίνδυνος αιμορραγίας αυξάνεται. Σε έναν αριθμό αιμοπεταλίων κάτω από 10.000 υπάρχει υψηλός κίνδυνος εσωτερικής αιμορραγίας παρά την έλλειψη τραυματισμού.

Στα παιδιά, το ITP συνήθως ακολουθεί μια ιογενή ασθένεια, αλλά μπορεί να είναι μια λοίμωξη που ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα και οδηγεί στη δυσλειτουργία του.

Θεραπεία:Η θεραπεία για την ITP εστιάζει στο να διασφαλιστεί ένας ασφαλής και σταθερός αριθμός αιμοπεταλίων και να αποφευχθούν οι επιπλοκές από αιμορραγία.

Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει φάρμακα ή σε κάποιες περιπτώσεις, χειρουργείο (σπληνεκτομή).

Φάρμακα:
  • Κορτικοστεροειδή για να βοηθήσουν στην αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων μειώνοντας τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος.
  • Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIG) για την αντιμετώπιση της αιμορραγίας και για να βοηθήσει στην αύξηση του αριθμού αίματος πριν από τη χειρουργική επέμβαση.
  • Θρομβοποιητές, για να βοηθήσουν το μυελό των οστών να παράξει περισσότερα αιμοπετάλια, τα οποία αποτρέπουν την εμφάνιση μωλωπισμού ή αιμορραγίας.

Η βιολογική θεραπεία χρησιμοποιείται για να μειώσει την ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε άτομα με σοβαρή ITP.

Χειρουργείο (σπληνεκτομή)

Μια σοβαρή περίπτωση ITP μπορεί να απαιτεί την αφαίρεση της σπλήνας. Αυτό αντισταθμίζει την πηγή της καταστροφής των αιμοπεταλίων στο σώμα και βελτιώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων. Μια σπληνεκτομή μπορεί να μην είναι τόσο αποτελεσματική για όλους και σπάνια εκτελείται σε παιδιά λόγω του υψηλού ποσοστού αυθόρμητης ύφεσης.

Θεραπεία έκτακτης ανάγκης

Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να παρουσιαστεί σοβαρή αιμορραγία με ITP, η οποία είναι μια κατάσταση που απειλεί τη ζωή και απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα. Αυτό περιλαμβάνει μεταγγίσεις συμπυκνωμάτων αιμοπεταλίων, ενδοφλέβια μεθυλπρεδνιζολόνη και ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη.